ราบาบ

ราบาบ เป็นเครื่องดนตรีโบราณที่มีต้นกำเนิดจากแคว้นโคราซานในยุคอิสลาม  ซีสตานและบาลูจิสตาน และประเทศอัฟกานิสถาน เครื่องดนตรีนี้มีชื่อเรียกว่าราบาบมานานกว่า 1,000 ปี โดยในภาษาเปอร์เซียโบราณเรียกว่า “ราวาเดห์” ในตำราสมัยโบราณ รวมถึงภาษากรีกและละติน ก็ได้กล่าวถึงเครื่องดนตรีนี้ โดยเฉพาะในภาษาละตินใช้ชื่อว่า Pandora Persarum (พันโดราแห่งชาวเปอร์เซีย)กล่าวกันว่า บุคคลชื่อ “เนทัน ข่าน” ซึ่งอาศัยอยู่บริเวณเชิงเขาพามีร์ในแคว้นบัดเคชานช่วงศตวรรษที่ 16 และร่วมสมัยกับ “อักบัรกาบีร” (จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์โมกุลของอินเดีย) ได้ทำการปรับปรุงรูปแบบของเครื่องดนตรีนี้ใหม่ราบาบในรูปแบบเครื่องสายที่ใช้คันชัก ในภาษาเปอร์เซียเรียกว่า “ราวาเวะ” (Ravaweh) มีตัวเรือนลักษณะคล้ายราบาบขนาดเล็ก ประกอบด้วยส่วนที่เป็นโพรงสองตอน เดิมทีเล่นด้วยคันชัก แต่ต่อมาได้พัฒนาเป็นการดีดด้วยไม้ดีดที่เรียกว่า “นาเคงก์ ” หรือ “ชาฮ์บาซ” ในอดีตราบาบมีเพียงสองสาย ต่อมาได้เพิ่มสายที่สาม และเรียกรุ่นที่พัฒนานี้ว่า “คามันเชห์” ในบรรดานักดนตรีราบาบที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ราฮิม โคชนาวาซ จากอัฟกานิสถาน และ บีญัน คามคาร์ จากอิหร่าน