“โดกูร์โดว์พอ” ตั้งอยู่ในหมู่บ้านชูช เขตบาชต์ จังหวัดโคห์กีลูเยห์และบอยรอห์มัด ประเทศอิหร่าน ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่าน เมื่อวันที่ 3 บะห์มัน 1379 ด้วยหมายเลขจดทะเบียน 2985
เสาโบราณนี้แกะสลักจากหินปูนสีครีมแบบชิ้นเดียว เชื่อกันว่าในอดีตเป็น “มีลเอสตูดาน” (สัญลักษณ์ของที่ฝังอัฐิ) หรือ “เตาไฟ” ที่ใช้เป็นสัญญาณไฟนำทางแก่กองคาราวานและนักเดินทางในยามค่ำคืน ปัจจุบันเสายังคงอยู่ในสภาพเกือบสมบูรณ์ ตั้งอยู่บนเนินเขาที่มองเห็นหมู่บ้านชูช ซอฟลา และเดห์กันด์ เสาทั้งสองตั้งห่างกันประมาณ 50 เซนติเมตร โดยเสาทางตะวันออกสูง 2 เมตร และเสาทางตะวันตกสูง 1.9 เมตร
พื้นที่รอบโบราณสถานนี้ได้รับการกำหนดเขตคุ้มครองโดยกรมมรดกทางวัฒนธรรมและการท่องเที่ยวประจำจังหวัด และในแต่ละปีมีนักประวัติศาสตร์ นักวิจัย และนักท่องเที่ยวจำนวนมากเดินทางมาเยี่ยมชมและศึกษาค้นคว้า ตามคำบอกเล่าหนึ่ง เสาทั้งสองนี้เป็นสิ่งที่หลงเหลือจากวิหารไฟโบราณในยุคก่อนอิสลาม โดยจากการศึกษาขั้นต้น พบว่ารูปแบบและโครงสร้างของเสานี้มีลักษณะคล้ายกับเสาหินของวิหารลัทธิเมธรา เช่น เสาที่โคร์เฮห์
