ซากปราสาทกีซ กัลเอซี เป็นโบราณสถานที่มีอายุย้อนกลับไปถึงยุคกลางในช่วงหลังสมัยอิสลาม ตั้งอยู่ในเมือง มาห์เนชาน เขต องกูราน หมู่บ้าน กัลเอโญก ห่างจากหมู่บ้านกัลเอโญก ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 1 กิโลเมตร โบราณสถานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งใน มรดกแห่งชาติของอิหร่าน เมื่อวันที่ 27 เดือนบะฮ์มัน ปี 1387 ตามปฏิทินอิหร่าน ภายใต้หมายเลขทะเบียน 24584
ป้อมบาบัก ถูกสร้างขึ้นบนยอดเขาที่มีความสูง 2,300 เมตร ห่างจากเมือง เคลิบาร์ ประมาณ 3 กิโลเมตร ป้อมแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ ซาซาเนียน และได้ชื่อมาจาก บาบัก คอร์รัมมาดีน ผู้นำในการต่อต้านผู้รุกรานชาวอาหรับจนถึงปี ค.ศ. 893 ป้อมนี้เกี่ยวข้องกับยุคของกลุ่ม คอร์รัมมาดีน ตั้งอยู่ในเขต เคลิบาร์ ส่วนกลางของอำเภอ และหมู่บ้าน โชญาอ์ออบอด์ โดยรู้จักกันในชื่อ ป้อมและวังญุมฮูร์ และได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในโบราณสถานของชาติอิหร่านเมื่อวันที่ 25 อิสฟัน 1345 ภายใต้หมายเลขทะเบียน 623
หอคอยดับเพลิงเมืองตับรีซ ตั้งอยู่ภายในบริเวณสถานีดับเพลิง ที่หัวมุมถนน คากอนี และถนน บาฮาดารี ในเมืองตับรีซ หอคอยนี้มีความสูง 23 เมตร ในอดีต หอคอยนี้ทำหน้าที่เป็นหอเฝ้าระวัง โดยมีเจ้าหน้าที่เฝ้าอยู่ด้านบนของหอคอย และหากเกิดเหตุเพลิงไหม้ จะตีระฆังเพื่อแจ้งเตือนนักดับเพลิงให้เข้าระงับเหตุ
มัสยิด ท็อก เป็นของยุค Safavid ตอนปลาย ตั้งอยู่ที่ Maragheh ถนน คอเญะห์ นาศีร ญุนูบีย์ ซอย Hamidieh ผลงานชิ้นนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นหนึ่งในผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 10 โมรดอด ปี 1382 โดยมีหมายเลขทะเบียน 8748
สุสานชัมส์ ตับรีซีย์ เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวและแสวงบุญในแคว้นอาเซอร์ไบจานตะวันตก ซึ่งคนส่วนใหญ่เชื่อว่าเป็นสถานที่ฝังศพของชัมส์ ตับรีซีย์ ในทุกๆปีผู้ที่ชื่นชอบชัมส์ ตับรีซีย์ จาก Khoi และเมืองอื่น ๆ ของอิหร่าน แม้แต่ประเทศเพื่อนบ้านก็ให้เกียรติต่อพิธีรำลึกนักรหัสยะท่านนี้ ในเดือน ออบอน ปี 1389 มีการจัดพิธีที่เรียกว่า สภานานาชาติ ชัมส์ ตับรีซีย์ ซึ่งจัดขึ้นที่ Khoi และ อุรูมีเยะห์ โดยมีผู้เชี่ยวชาญด้าน เมาลาวีย์ และ ชัมส์ ตับรีซีย์ ทั้งในและต่างประเทศต่างเข้าร่วม
ตาน้ำ คานีย์ กะรอวอน เป็นตาน้ำแร่ที่ตั้งอยู่ในเมือง ซัรดัชต์ ในแคว้น อาเซอร์ไบจานตะวันตก ตาน้ำนี้อยู่ห่างจากเมืองรับต์ 2 กม. และห่างจากตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองซัรดัชต์ 12 กม. ซัรดัชต์ เนะกีนีย์ อยู่ใจกลางแคว้นอาเซอร์ไบจานตะวันตก ศูนย์กลางคือเมืองซัรดัชต์ และทางตะวันตกเฉียงใต้ของแคว้นนี้ตั้งอยู่ทางใต้ของอุรูมีเยะห์ ซัรดัชต์ตั้งอยู่ที่เชิงเขา Garde Sur บนที่ราบระดับความสูง 5.2 ตารางกิโลเมตร สูงจากระดับน้ำทะเล 1,480 เมตรสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติของเมืองที่สวยงามแห่งนี้มีอยู่ไม่น้อย หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวทางธรรมชาติที่สวยงามที่สุดของซัรดัชต์ คือ ตาน้ำแร่คานีย์ กะรอวอน ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองรับต์ 2 กม. คานีย์ กะรอวอน เป็นหนึ่งในแหล่งน้ำแร่ที่อุดมสมบูรณ์ โดยมีปริมาณเกลือที่ละลายอยู่ในน้ำมากกว่า 1 กรัมต่อลิตร
โบสถ์พระแม่มารีย์แห่งซูร์ซูร์ (ในภาษาอาร์เมเนีย Ծոր Ծորի Սուրբ Աստվածածնի մատուռ ใน ภาษาอังกฤษ Chapel of Dzordzor ) เป็นชื่อของโบสถ์ที่ตั้งอยู่ในแคว้นอาเซอร์ไบจานตะวันตกของเมือง มาโก ใกล้หมู่บ้านบารูน ตรงปากทางหุบเขาแม่น้ำ Zangi Mar ไหลออกมา โบสถ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของอิหร่าน ซึ่งได้รับการจดทะเบียนในรายชื่ออนุสรณ์สถานแห่งชาติของอิหร่านและรายชื่อมรดกโลกขององค์การยูเนสโก หมู่บ้านบารูนยังอยู่ในรายการของยูเนสโกที่แยกต่างหาก ในปี 1367 เนื่องจากน้ำท่วมเขื่อนบารูน โบสถ์จึงถูกย้ายไปยังจุดที่สูงกว่า ซึ่งอยู่ห่างจากที่เดิม 600 เมตร
ถ้ำ “ซาฮูลอน” ตั้งอยู่ในหมู่บ้านซาฮูลอน ห่างจากเมืองมาฮาบอด ถนนบูร์ฮาน หมู่บ้านอิซากันด์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 42 กม. ถ้ำแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างเมืองมาฮาบอดและเมืองบูกัน ห่างจากตัวเมืองบูกัน 25 กม. ซาฮูลอน เป็นภาษาเคิร์ด แปลว่า ปกคลุมด้วยน้ำแข็ง และคนในท้องถิ่นเรียกถ้ำนี้ว่า “Kune Kotar” ซึ่งแปลว่า รังนกพิราบ เหตุผลที่ตั้งชื่อนี้ ก็คือภายในถ้ำมีรังนกพิราบจำนวนมาก ถ้ำแห่งนี้อยู่ในรายชื่ออนุสรณ์สถานทางธรรมชาติแห่งชาติของอิหร่าน
อาคารเทศบาลเมือง Khoi เป็นของยุคแรกของปาห์ลาวี ตั้งอยู่ใน Khoi ซึ่งเป็นศูนย์กลางของเมือง ผลงานนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นผลงานระดับชาติชิ้นหนึ่งของอิหร่านเมื่อวันที่ 2 ชะห์รีวัร 1378 โดยมีหมายเลขทะเบียน 2393 เทศบาล Khoi ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 1307 โดยอาจารย์ อาลี อักบาร์ ทะวอนอ (สถาปนิก Khoi ผู้มีชื่อเสียง) ในบริเวณอาคารเทศบาลเก่าแก่ ที่ตั้งอยู่บนถนนชะฮีดเศาะมัดซอเดะห์ ในพื้นที่ของเขตเทศบาลเก่าแก่ มีต้นไม้ต้นตำรับ Tabrizi หลายร้อยต้น ในอดีต นายกเทศมนตรีจะถูกเรียกว่าหัวหน้าเทศบาลเมือง และตอนที่ก่อตั้งมีคนงานรับค่าจ้างรายวัน 5 ถึง 6 คน ถนนในเมืองส่วนใหญ่เป็นดิน ในปี 1312 ถนนสายหลักของเมืองได้ถูกสร้างขึ้น (ถนน Taleghani และถนน Shariati) และในปี 1316 มียางมะตอยเพียงไม่กี่แห่งในเมือง และในปี 1330 เริ่มมีการลาดยางมะตอยตามถนนหนทางในเมือง
หลุมฝังศพของ ซัยยิด ศัดรุดดีน ซึ่งอยู่ในยุค Safavid ตั้งอยู่ใน Chaldaran ชานเมือง ผลงานชิ้นนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นหนึ่งในผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 25 อิสฟัน 1379 โดยมีหมายเลขทะเบียน 3256