งานกระจก เป็นศิลปะการตกแต่งภายในอาคารรูปแบบหนึ่ง โดยการติดชิ้นส่วนกระจกเงาขนาดเล็กเข้าด้วยกันเป็นลวดลายเรขาคณิต ดอกไม้ หรือพืชพันธุ์ต่าง ๆ ในศิลปะแขนงนี้ ศิลปินผู้ทำกระจกเงาจะใช้กระจก ตัดเป็นรูปทรงต่าง ๆ และสร้างพื้นที่ที่เปล่งประกายและงดงามภายในอาคาร ความแวววาว สะท้อนแสง และความสวยงามเกิดขึ้นจากการสะท้อนของแสงในชิ้นกระจกจำนวนนับไม่ถ้วน จึงเป็นการตกแต่งที่ทั้งแข็งแรงและสวยงาม เหมาะอย่างยิ่งสำหรับใช้ประดับอาคาร ศิลปะนี้เป็นหนึ่งในแขนงของศิลปะตกแต่งของอิหร่าน และถือเป็นนวัตกรรมเฉพาะตัวของศิลปินชาวอิหร่าน โดยมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสมัยราชวงศ์ซาซาเนียน หนึ่งในตัวอย่างของงานกระจกเงาในอดีตที่ยังคงหลงเหลืออยู่

ศิลปะการทอผ้าและสิ่งทอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตกแต่งลวดลายผ้าทอ มีประวัติความเป็นมายาวนานในสามอารยธรรมสำคัญของตะวันออก ได้แก่ โมเฮนโจดาโร ฮารัปปา และคันธารา ศิลปะนี้ได้รับการพัฒนาอย่างสูงสุดในยุคของศิลปินชาวมองโกล และยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน จังหวัดบาลูจิสตานของปากีสถานเป็นศูนย์กลางงานปักมือ งานโครเชต์ และงานเย็บผ้าชนิดต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียงที่สุดตั้งแต่โบราณ ในบรรดาศิลปหัตถกรรมทั้งหมด การปั่นด้ายถือเป็นงานศิลปะที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดของปากีสถาน ในยุคที่สุลต่านแห่งเดลีและต่อมาจักรวรรดิมองโกลปกครองอนุทวีปอินเดีย เป็นช่วงที่สิ่งทอไหมและผ้าฝ้ายมีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุด ผ้าชั้นดี เช่น

หนึ่งในงานหัตถกรรมตกแต่งของอิหร่านเรียกว่า “เซคเกห์ดูซี ” หรือ การปักเหรียญ ซึ่งเป็นหนึ่งในรูปแบบของงานปักผ้า และเป็นอาชีพดั้งเดิมของชาวเคิร์ด บาลูจิสตาน และชนเผ่าในแคว้นชาห์ร์มาฮาลและบัคตียอรี แม้งานศิลปะนี้จะไม่มีลวดลายเฉพาะแบบการปักทั่วไป แต่เนื่องจากใช้การเย็บเหรียญลงบนผ้า จึงถือว่าอยู่ในกลุ่มงานปักด้วยมือ และส่วนมากผลิตไว้ใช้เองในท้องถิ่น การปักเหรียญ คือการเย็บเหรียญชนิดต่างๆ กระดุมสีขาวหรือสีต่างๆ เปลือกหอย ลูกปัด กระจกชิ้นเล็กใหญ่ เลื่อม

อาร์มัก (การทอผ้าดั้งเดิม) เป็นผ้าทอมือที่ทำจากเส้นด้ายเมอร์เซอไรซ์และฝ้าย มีความยาวประมาณ 25 เมตร และความกว้างประมาณ 75 ถึง 90 เซนติเมตร ใช้สำหรับตัดเย็บเสื้อเชิ้ตและเสื้อคลุมสำหรับโรงเรียน หรือเสื้อผ้าพื้นเมืองในจังหวัดยัซด์ การทออาร์มักถือเป็นกิจกรรมในครัวเรือนที่มีอยู่ในจังหวัดยัซด์ ในอดีต การทอผ้าอาร์มักได้รับความนิยมมาก แต่ปัจจุบันเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของผ้าทอด้วยเครื่องจักรที่มีความหลากหลาย คุณภาพดีกว่า และราคาถูกกว่า การใช้ผ้าอาร์มักจึงลดน้อยลงมาก

ออญีเดห์ ดูซี เป็นงานปักแบบดั้งเดิมและมีประวัติศาสตร์ยาวนานของอิหร่าน ในเทคนิคนี้จะนำสำลีบางส่วนใส่ไว้ระหว่างผ้าสองชั้น แล้วใช้การเย็บปักบนผ้าเพื่อสร้างลวดลายและภาพลักษณ์ที่ละเอียดอ่อนและนูนขึ้น งานฝีมือที่ใช้ตกแต่งและใช้งานนี้เรียกว่า “ออญีเดห์ ดูซี ” ซึ่งเป็นหนึ่งในงานปักแบบดั้งเดิมของอิหร่าน ที่มีการใส่ชั้นสำลีไว้ระหว่างผ้าสองชั้น จากนั้นเย็บปักบนผ้าเพื่อสร้างลวดลายที่ละเอียดและนูน งานศิลปะดั้งเดิมนี้ยังถูกเรียกว่า “งานปักด้วยสำลี” หรือ “การเย็บผ้าหลายชั้น” ด้วย    

“การแกะสลักปูนขาว” คือ การแกะสลักลวดลายนูนบนพื้นผิวที่ทำจาก ปูนขาว โดยหนึ่งในตัวอย่างที่มีชื่อเสียงของงานศิลป์ประเภทนี้ในอิหร่านได้แก่ การตกแต่งบางส่วนในห้องอาบน้ำของบ้านอาเมรี ในเมืองกาชาน และ ห้องอาบน้ำซอฮิรี หรือคานในเมืองซานันดัจ การใช้ปูนขาวมีประวัติยาวนาน ย้อนกลับไปถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ โดยในอดีต ปูนขาวเป็นวัสดุที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย จุดเริ่มต้นของการใช้ปูนขาวในรูปแบบนี้เกิดขึ้นเมื่อมนุษย์ยุคก่อนที่มีวิถีชีวิตแบบเร่ร่อน ใช้การขุดหลุมในพื้นดินเพื่อสร้างเตาสำหรับทำอาหาร หากพื้นที่นั้นเป็นดินปูน เมื่อเตาได้รับความร้อนนานวันเข้า ความร้อนจะทำให้หินปูนกลายเป็น “ปูนขาวดิบ”