ถ้ำคอร์บาส (Xorbas) เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของเมือง เกช์ม และเป็นจุดที่น่าสนใจในจังหวัด โฮร์มุซกาน ทางตอนใต้ของอิหร่าน ถ้ำแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองเกช์มประมาณ 15 กิโลเมตร ด้านขวาของถนนที่มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้าน คอร์บาส และ รอมชา ภายในแนวเขาของหมู่บ้านคอร์บาส จะพบร่องรอยของสถาปัตยกรรมหินผา ซึ่งตามความเห็นของนักวิจัยบางคนเชื่อว่า ถ้ำแห่งนี้เคยเป็น วิหารของผู้ที่นับถือศาสนามิธรา และยังเกี่ยวข้องกับ

เวอร์คาเนห์ เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ในจังหวัด ฮาเมดานของประเทศอิหร่าน ซึ่งมีชื่อเสียงจากบ้านเรือนที่สร้างด้วยหิน จนได้รับฉายาว่า “หมู่บ้านหิน” และยังถูกขนานนามว่าเป็น “หมู่บ้านเรอเนซองส์แห่งอิหร่าน” เพราะเมื่อแสงแดดส่องกระทบบ้านหินเหล่านี้ จะสะท้อนเป็นสีน้ำตาลเข้มให้บรรยากาศคล้ายกับหมู่บ้านในยุโรปช่วงยุคเรอเนซองส์กล่าวกันว่าหมู่บ้านแห่งนี้มีอายุเก่าแก่กว่า400 ปี โดยเริ่มต้นก่อตั้งจากย่านที่เรียกว่า “ดัรบ์มัสญิด” ซึ่งมีรากฐานมาตั้งแต่ต้นยุค ราชวงศ์ซาฟาวิด ตรอกหินปูพื้น บ้านหินโบราณ และสวนเขียวขจี ต่างเป็นเหตุผลสำคัญที่ทำให้เวอร์คาเนห์กลายเป็นจุดหมายยอดนิยมของนักท่องเที่ยว

หอคอยกุรบาน เป็นหนึ่งในโบราณสถานที่มีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 7 หรือ 8 ฮิจเราะห์ ตั้งอยู่ในเมืองฮาเมดาน ระหว่างสวนสาธารณะชะฮีด มาดานี และถนน ตาเลฆานี ด้านหลังโรงเรียนประถม อิบนิ ซีนา สถานที่แห่งนี้เป็นที่ฝังร่างของชัยคุลสลาม ฮะซัน บิน อัตตอร์ ฮาฟิซ อบู

หอคานคาลี สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์อิลข่าน ตั้งอยู่ที่เมืองมาลาเยร์ ในเขตซาเมน เมืองซาเมน ถนนอิมาม ถนนฟาราบี ในย่านชาเลห์คานคาลี  หอคานคาลีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในมรดกแห่งชาติของอิหร่าน เมื่อวันที่ 18 อิสฟัน  ภายใต้หมายเลขทะเบียน 25121      

พิพิธภัณฑ์เฮกมาตาเนห์ เปิดให้บริการเมื่อปี 1373 ตามปฏิทินอิหร่าน ณ จัตุรัสฮัฟเททีร์ในเมืองฮามาดาน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดให้เข้าชมทุกวัน ยกเว้นช่วงบ่ายของวันจันทร์ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของเนินเฮกมาตาเนห์ และอยู่ติดกับหลุมขุดค้นที่มีชื่อเสียงของนักโบราณคดีชาวฝรั่งเศส อาคารของพิพิธภัณฑ์เคยเป็นโรงเรียนที่ชื่อว่าพัรวาเรช มาก่อน และต่อมาได้มีการปรับปรุงและซ่อมแซมเพื่อใช้เป็นพิพิธภัณฑ์ชั่วคราว วัตถุโบราณที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์แบ่งออกเป็นสองหมวด คือ หมวดเฉพาะทาง และหมวดระดับจังหวัด โดยในโถงทางเดินและห้องทางด้านขวาของพิพิธภัณฑ์ มีการจัดแสดงโบราณวัตถุที่ค้นพบจากบริเวณเฮกมาตาเนห์  

ภูเขา อัลวันด์ เป็นหนึ่งในยอดเขาของเทือกเขาอัลวันด์ โดยมีความสูงประมาณ 3,584 เมตร และถือเป็นหนึ่งใน 1,515 ยอดเขาที่โดดเด่นที่สุดในโลก บริเวณระหว่างหน้าผาขนาดใหญ่ของภูเขาอัลวันด์ และเชิงเขาด้านทิศใต้ที่หันหน้าไปทางเมืองทุยเซอร์คาน มีรอยแยกเล็กและลึกที่มีการเรียงหินไว้ บางคนเชื่อว่ารอยแยกนี้เป็นสถานที่ฝังร่างของซาม บุตรของโนอาห์เส้นทางหนึ่งที่สามารถขึ้นสู่ยอดเขาอัลวันด์ ได้คือผ่านหุบเขากันจ์นอเมห์ กีวาเรสตาน มัยดานมีชาน และแท่นนาเด็ร์ ซึ่งที่มัยดานมีชาน มีที่พักสำหรับนักปีนเขา

สุสานของชัยคุลราอีซ บูอาลีซีนา หรือที่รู้จักกันในชื่อ สุสานบูอาลีซีนา เป็นอนุสรณ์สถานของชัยคุลราอีซอิบนุซีนา นักปราชญ์ แพทย์ และนักวิทยาศาสตร์ชื่อดังชาวอิหร่าน ตั้งอยู่ที่จัตุรัสบูอาลีซีนา ใจกลางเมืองฮามาดาน อนุสรณ์สถานแห่งนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นหนึ่งในโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 21 เดือนโอร์เดเบเฮชต์ ปี 1376 ตามปฏิทินอิหร่าน ด้วยหมายเลขจดทะเบียน 1869  สถาปัตยกรรมสุสานแห่งนี้เป็นการผสมผสานระหว่างศิลปะสถาปัตยกรรมของอิหร่านยุคโบราณและยุคหลังอิสลาม โดยในการออกแบบประกอบด้วยองค์ประกอบจากศิลปะสถาปัตยกรรมแบบพื้นเมืองของอิหร่าน

สุสานเอสเธอร์และมอร์เดคัย (ภาษาฮีบรู: קבר אסתר ומרדכי) เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของชาวยิว ตั้งอยู่ใจกลางเมืองฮามาดาน ประเทศอิหร่าน ต้นถนนดร.ชะรีอะตี ตามประเพณีของชาวยิวในอิหร่าน สถานที่แห่งนี้เชื่อว่าเป็นที่ฝังศพของพระนางเอสเธอร์และมอร์เดคัย อย่างไรก็ตาม ความเชื่อนี้ไม่ได้รับการสนับสนุนจากชาวยิวนอกประเทศอิหร่าน และไม่มีการกล่าวถึงในคัมภีร์ตัลมุดทั้งฉบับบาบิโลนและเยรูซาเล็ม แหล่งข้อมูลชาวยิวแหล่งแรกที่กล่าวถึงสุสานแห่งนี้คือ เบนจามิน แห่งตูเดลา ซึ่งเดินทางมาเยือนฮามาดานในปี ค.ศ.1067 เขาระบุว่าในขณะนั้นมีชาวยิวอาศัยอยู่ในเมืองประมาณ

สุสานบอบอตอเฮ็ร โอร์ยอน์ เป็นสถานที่ที่สร้างขึ้นในยุคสมัยใหม่ ตั้งอยู่ที่เมือง ฮามาดาน บริเวณ จัตุรัสบอบอตอเฮ็ร และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 21 โอร์เดเบเฮชต์ ปี 1376 (ปฏิทินอิหร่าน) ด้วยหมายเลขทะเบียน 1870 สุสานบอบอตอเฮ็ร ตั้งอยู่บนเนินเขาเตี้ย ๆ กลางจัตุรัสรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าในเมืองฮามาดาน ซึ่งเป็นพื้นที่ที่งดงามและเขียวขจี

สุสานของท่านนบีฮับกูก  ย้อนหลังไปประมาณ 700 ปีก่อนคริสตกาล ตั้งอยู่ในเมือง ทูย์เซอร์กาน ภายในเขตเมือง และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งใน โบราณสถานแห่งชาติของอิหร่าน เมื่อวันที่ 8 โอร์เดเบเฮชต์ ปี 1353 (ตามปฏิทินอิหร่าน) โดยมี หมายเลขทะเบียน 969