มัสยิดกลาง Saveh เป็นหนึ่งในมัสยิดแห่งแรกๆ ที่สร้างขึ้นในเมือง Saveh ของอิหร่าน ซึ่งได้รับการตกแต่งและบูรณะโดยศิลปินชาวอิหร่านในช่วงเวลาต่างๆ จึงมีการปรับปรุงจนไม่เหลือร่องรอยของอาคารเดิมของมัสยิดจนทุกวันนี้ มัสยิดแห่งนี้สร้างจากดินเหนียวทั้งหมดซึ่งมีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ มัสยิดแห่งนี้ประกอบด้วยลานภายใน โดม ระเบียงสองหลัง หอคอยมัสยิด ห้องโถงหลายแห่ง จุดที่ยืนสำหรับนมาสมีลวดลายเส้นกูฟีย์
โรงอาบน้ำ 4 ฤดู เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของเมือง Arak เป็นของยุค Qajar ตอนปลาย อาคารหลังนี้สร้างขึ้นโดย Haj Mohammad Ibrahim Khansari (เกิดในปี 1232-เสียชีวิตในปี 1297) ในสมัยของ Ahmad Shah Qajar โรงอาบน้ำแห่งนี้ตั้งอยู่บนถนน Shahid Doktor Beheshti ซึ่งได้รับการจดทะเบียนเป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 10 ออบอน 1355 ด้วยหมายเลขทะเบียน 1339 การมีภาพวาดของฤดูกาลทั้งสี่ของปีอยู่ที่มุมทั้งสี่ของโรงอาบน้ำ จึงเป็นที่มาของชื่อโรงอาบน้ำ โรงอาบน้ำแห่งนี้เป็นโรงอาบน้ำแห่งเดียวในประเทศที่แบ่งเป็นสัดเป็นส่วนสำหรับชนกลุ่มน้อยที่เคร่งในศาสนา เหตุผลที่ผู้ก่อตั้งได้จัดทำส่วนนี้ขึ้นมาก็เพราะเห็นแม่ชาวยิวซักผ้าเด็กเล็กในตอนฤดูหนาว เมื่อถามถึงเหตุผล จึงได้รับคำตอบว่า ชาวยิวไม่มีสิทธิ์ใช้โรงอาบน้ำสาธารณะ เขาจึงตัดสินใจสร้างโรงอาบน้ำสำหรับชนกลุ่มน้อยในบริเวณใกล้กับโรงอาบน้ำสาธารณะของเมือง
ป้อมปราการ ฟาลากุ้ลอัฟลาก หรือ ป้อมปราการชาพุร์ เป็นป้อมปราการประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง โครัมมาบอด์ ในแคว้น โลเรสตาน ฟาลากุ้ลอัฟลาก หรือที่รู้จักกันในชื่อปราสาท12หอคอย อาคารนี้ตั้งอยู่บนยอดเขาที่สามารถมองเห็นเมือง โครัมมาบอด์ และใกล้กับแม่น้ำใจกลางเมือง และเป็นผลงานทางประวัติศาสตร์และการท่องเที่ยวที่น่าประทับใจที่สุด วันที่สร้างปราสาทนี้ย้อนกลับไปถึงยุคซาเซเนียน อาคารนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนในรายชื่ออนุสรณ์สถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 10 เมห์ร ปี 1348 อิหร่าน โดยมีหมายเลขทะเบียน 883
สะพานหักหรือสะพาน ชาพูรีย์ (ใน โลรี) ถือเป็นหนึ่งในผลงานชิ้นเอกทางสถาปัตยกรรมของยุค ซาซาเนี่ยน และตั้งอยู่ทางด้านใต้ของปราสาท ฟะลักกุลอัฟลาก ทางตอนใต้ของเมือง โครรัมออบอด ใน เมืองโลเรสตอน สะพานแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2397 เลขทะเบียน 1058
พิพิธภัณฑ์โบราณคดี ฟาลากุ้ลอัฟลาก มีตู้โชว์ 12 ตู้ โดยแต่ละตู้จะจัดแสดงอีเธอร์ประวัติศาสตร์โดยเฉลี่ยมากกว่า 50 ชิ้น มีโบราณวัตถุที่สำคัญที่สุดที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์โบราณคดี ฟาลากุ้ลอัฟลาก คือผลงานที่ค้นพบจากถ้ำ กัลมาเกเรห์จากยุค อะคีเมนิด ก่อนหน้านั้น มีโบราณวัตถุมากกว่า 12,000 ชิ้นในสมบัติของปราสาท ฟาลากุ้ลอัฟลาก โบราณวัตถุ เช่น บรอนซ์โลเรสตาน จากยุคเหล็กจนถึงยุคอิสลาม จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์แห่งนี้ คอลเลกชันนี้รวบรวมเครื่องมือและอุปกรณ์จากสถานการณ์จริงในชีวิตประจำวันของผู้คน ซึ่งทำให้ผู้ชมทุกคนประทับใจกับฉากที่น่าจดจำ ปัจจุบันผลงานบรอนซ์ของ โลเรสตาน ได้ถูกจัดแสดงทั่วโลก ตั้งแต่พิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงไปจนถึงคอลเลกชันส่วนตัว
น้ำตกบีเชห์ เป็นหนึ่งในน้ำตกในเมือง โครรัมออบอด ในเขตปาปี ในหมู่บ้าน บีเชห์น้ำตกบีเชห์เป็นอุทธยานแห่งชาติลำดับที่ 48 ที่รวมอยู่ในรายการมรดกทางธรรมชาติของอิหร่านโดยองค์กรมรดกวัฒนธรรมเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 2550
มัสยิดสุลต่านี เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของเมืองโบรูเญิร์ด ซึ่งสร้างขึ้นใจกลางเมืองและอยู่ติดกับตลาดโบรูเญิร์ด มัสยิดแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยของฟาตาห์อาลี ชาห์ กาจาร์ บนซากปรักหักพังของมัสยิดที่มีความเก่าแก่มาก และเป็นหนึ่งในมัสยิดประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ มีการสร้างแบบที่คล้ายกันสองที่ทั้งในเมืองกัซวีนและเตหะราน และมัสยิดทั้ง3แห่งนี้รู้จักกันในชื่อมัสยิดชาห์ในสมัยราชวงศ์ปาห์ลาวี สถาปัตยกรรมของมัสยิดสุลต่านีในโบรูเญิร์ด ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสถาปัตยกรรมของมัสยิดชาห์ในเตหะราน ในแง่ของรูปแบบสถาปัตยกรรม มัสยิดสุลต่านีในโบรูเญิร์ด เป็นมัสยิดที่มีเฉลียงสี่แห่ง และแผนผังของมัสยิดนี้คล้ายคลึงกับมัสยิดอิมามในเตหะรานและมัสยิดอัลนบีในกัซวีน แต่มีขนาดใหญ่กว่าและเก่าแก่กว่า มัสยิดสุลต่านีแห่งโบรูเญิร์ด เป็นมัสยิดประวัติศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในอิหร่านตะวันตก โดยมีพื้นที่มากกว่า 7,000 ตารางเมตร
ห้องอาบน้ำชีเชะ (ห้องอาบน้ำกระจก) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของถนนบุลวาร์ดเคอร์ดิสตานในเมืองซานันดัจ ใกล้กับสะพานและมัสยิด “มอลลาวีซี” และถือเป็นหนึ่งในอาคารสาธารณะและเก่าแก่ของเมืองซานันดัจ ห้องอาบน้ำนี้ประกอบด้วยพื้นที่ทางเข้า โถงทางเดิน ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า และห้องอาบน้ำร้อนซึ่งมีเสาหินรองรับ แท่นนั่ง น้ำพุร้อนและเย็น อ่างน้ำ และพื้นที่ส่วนตัวในอาคารนี้มีลักษณะเฉพาะตัว ห้องอาบน้ำสำหรับผู้หญิงตั้งอยู่ในตรอกถัดไปใกล้ๆ ห้องอาบน้ำแห่งนี้ ประตู หน้าต่าง และกระจกสี ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ “ห้องอาบน้ำกระจก” นั้น แทบไม่หลงเหลืออยู่แล้ว หนึ่งในคุณลักษณะเด่นของอาคารนี้คือการตกแต่งด้วยงานปูนปั้น ซึ่งประกอบด้วยลวดลายต่างๆ ของพืชและสัตว์ คาดว่าอาคารแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์กอญาร์ ห้องอาบน้ำชีเชะ ยังคงถูกใช้งานอยู่จนถึงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ในปี 1383 (ปฏิทินอิหร่าน) ห้องอาบน้ำแห่งนี้ได้รับการบูรณะอย่างสมบูรณ์ และมีแผนจะเปิดให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์ รวมถึงจัดตั้งเป็นพิพิธภัณฑ์ภาพถ่ายถาวรของแคว้นเคอร์ดิสตาน แต่เพียงหนึ่งปีหลังการบูรณะ ห้องอาบน้ำก็ถูกปิด การที่มีท่อระบายน้ำของเมืองซานันดัจพาดผ่านใกล้ๆ ทำให้น้ำรั่วซึมเข้าสู่ผนังของอาคาร ซึ่งส่งผลให้ผนังบางส่วนของห้องอาบน้ำประวัติศาสตร์แห่งนี้พังทลายลงทุกวัน หากสถานการณ์นี้ยังคงดำเนินต่อไป ก็มีแนวโน้มสูงว่าผนังทั้งหมดของอาคารจะพังลงในอนาคตอันใกล้
ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของกลุ่มอาคาร “อาศิฟ วาซีรี” มีห้องอาบน้ำขนาดเล็กตั้งอยู่ ซึ่งถือเป็นหนึ่งในห้องอาบน้ำที่สวยที่สุดในภูมิภาคตะวันตกของประเทศ อาคารหลังนี้สร้างขึ้นในสไตล์สถาปัตยกรรมอิสฟาฮานี เช่นเดียวกับห้องอาบน้ำอื่นๆ ในจังหวัด แต่มีขนาดเล็กกว่า ประกอบด้วยพื้นที่ทางเข้า ห้องพักคอย ห้องอาบน้ำเย็น ห้องเปลี่ยนเสื้อผ้า โถงกลาง ห้องอาบน้ำร้อน อ่างน้ำ พื้นที่ส่วนตัว ห้องไฟ (ที่ใช้ให้ความร้อน) ห้องสุขา และพื้นที่เสริมสำหรับแหล่งเก็บน้ำ อาคารนี้มีเสาหินจำนวนหกต้นที่ตกแต่งด้วยลวดลายเกลียวเชือก อีกทั้งยังประดับด้วยงานปูนปั้นที่ประณีต กระเบื้องเคลือบดินเผาสีน้ำเงิน การแกะสลักบนหัวเสา และเสาหินต่างๆ การตกแต่งลวดลายเกลียวเชือกบนเสาและหัวเสาถือเป็นลักษณะพิเศษเฉพาะของห้องอาบน้ำนี้ ห้องอาบน้ำแห่งนี้เคยถูกใช้เฉพาะภายในครอบครัวอาศิฟเท่านั้น
อาคารอาศิฟ หรือ บ้านอาศิฟ วาซีรี เป็นอาคารที่สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์กอญาร์ ตั้งอยู่ในเมือง ซานันดัจ บนถนนอิมามโคมัยนี ตรงข้ามกับพิพิธภัณฑ์ซานันดัจ อาคารแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในโบราณสถานของชาติอิหร่าน เมื่อวันที่ 15 เดือนเดย์ ปี 1375 ตามปฏิทินอิหร่าน ด้วยหมายเลขทะเบียน 1822 อาคารอาศิฟ หรือที่รู้จักกันในชื่อ “บ้านเคิร์ด” ในเมืองซานันดัจ ถือเป็นสัญลักษณ์ของอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของชาวเคิร์ด และเป็นหนึ่งในสมบัติทางชาติพันธุ์วิทยาที่มีคุณค่าที่สุดของแคว้นเคอร์ดิสตาน อาคารแห่งนี้ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการวัฒนธรรม “บ้านเคิร์ด” ในปัจจุบัน ประกอบด้วยพื้นที่จัดแสดงและห้องนิทรรศการของพิพิธภัณฑ์ และถือเป็นหนึ่งในอาคารที่เก่าแก่ที่สุดของเมืองซานันดัจ โดยตั้งอยู่บนถนนชาห์พูร์ ใกล้กับมัสยิดดารุ้ลเอห์ซาน อาคารหลังนี้สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ซาฟาวี โดย “อาศิฟ อะอ์ซัม” (มีร์ซา อะลี นากี ข่าน ลัชกัรเนวิส)