หัตกรรม Archives

กะลัมคอรี

by admin
October 27, 2020

“กะลัมคอรี” หรือที่เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ชีตซาซี” คือศิลปะการพิมพ์หรือลงลวดลายบนผืนผ้า คำว่า “กะลัมคอรี” เป็นคำภาษาเปอร์เซียที่ถูกยืมไปใช้ในภาษาฮินดี โดยประกอบจากสองคำ ได้แก่ “กะลัม” (ปากกา) และ “คอรี” (งาน) ซึ่งมีความหมายโดยรวมว่า “งานศิลปะที่ทำด้วยปากกา” ศิลปะแขนงนี้เจริญรุ่งเรืองถึงขีดสุดในยุคของชาห์อับบาส (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 17) เนื่องจากความสนใจของราชสำนักและการสนับสนุนอย่างจริงจังต่อศิลปะประเภทนี้ ในยุคนั้นมีการผลิตผ้ากะลัมคอรีหลากหลายรูปแบบ ซึ่งที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ “กะลัมคอรี ซาร์” (ผ้าพิมพ์ลายทอง) หรือ “อะกีลีล” (ผ้าพิมพ์ลายระยิบระยับ) เสื้อผ้าของทั้งชายและหญิงในยุคดังกล่าวส่วนใหญ่ทำจากผ้ากะลัมคอรี ตลอดกาลเวลา กะลัมคอรีได้มีการเปลี่ยนแปลงในด้านเนื้อหา วิธีการผลิต และรูปแบบการผลิตแบบจำนวนมาก โดยเฉพาะในยุคของราชวงศ์ซาฟาวิด ที่ศิลปะนี้แพร่หลายไปอย่างกว้างขวาง และถือได้ว่ายุคทองของกะลัมคอรีเริ่มต้นในยุคซาฟาวิดและสิ้นสุดในช่วงกลางของยุคกอญารี ศิลปหัตถกรรมนี้ถือเป็นหนึ่งในสาขาที่สำคัญที่สุดของงานหัตถกรรมประจำจังหวัดอิสฟาฮาน คุณค่าในเชิงวัฒนธรรม สังคม และเศรษฐกิจของผลิตภัณฑ์นี้ยังคงมีความสำคัญในสังคมปัจจุบัน แต่อย่างไรก็ตาม จำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยนอย่างจริงจังทั้งในด้านการผลิตและการตลาดเพื่อให้สอดคล้องกับยุคสมัย.

ศิลปะ หัตกรรม

การฝังหินเทอร์ควอยซ์

by admin
October 27, 2020

การฝังหินเทอร์ควอยซ์ (Firoozeh Koobi) เป็นหนึ่งในแขนงงานหัตถกรรมไม่กี่ประเภทที่มีความงดงามและเสน่ห์เฉพาะตัวของงานฝีมืออย่างแท้จริง โดยว่ากันว่าศิลปะแขนงนี้มีอายุราว 60 ปี ย้อนกลับไปในสมัยที่ชายคนหนึ่งชื่อ ยูเซฟ ฮาคีเมียน ซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อ โมฮัมหมัด เรซา เริ่มทำการฝังหินเทอร์ควอยซ์ลงบนเครื่องประดับต่าง ๆ เช่น กำไล เข็มกลัด ต่างหู ฯลฯ ที่เมืองมัชฮัด ต่อมาอีกประมาณ 20 ปี ศิลปะนี้ก็ถูกนำมายังเมืองอิสฟาฮานโดยช่างฝีมืออีกคนหนึ่งชื่อ ฮัจญ์ ดาดอช ซึ่งก็เป็นชาวมัชฮัดเช่นกัน ที่อิสฟาฮาน การฝังหินเทอร์ควอยซ์ไม่ได้จำกัดอยู่แค่เครื่องประดับเท่านั้น แต่ยังถูกนำมาใช้ตกแต่งภาชนะต่าง ๆ เช่น จาน แก้ว เหยือกน้ำกุหลาบ ฯลฯ โดยมีแรงงานจำนวนหนึ่งทำงานในเวิร์กช็อปของ “ฮัจญ์ ดาดอชและบุตรชาย” และในขั้นตอนบางอย่าง เช่น การจัดเรียงหินเทอร์ควอยซ์ลงบนผลงาน ก็มีแรงงานหญิงเข้ามามีบทบาทร่วมด้วย หนึ่งในงานที่เกี่ยวข้องกับการฝังหินเทอร์ควอยซ์คือ การเตรียมโครงสร้างพื้นฐานของชิ้นงาน ซึ่งจะดำเนินการแยกต่างหากในเวิร์กช็อปของช่างทอง โดยช่างทองสองคนที่รับหน้าที่ผลิตโครงสร้างพื้นฐานให้กับเวิร์กช็อปของฮัจญ์ ดาดาชในช่วงแรก ได้ค่อย ๆ เข้ามามีบทบาทในการฝังหินเทอร์ควอยซ์ด้วย และปัจจุบันก็ยังคงทำงานในสาขานี้อยู่ ในปัจจุบัน ศิลปะการฝังหินเทอร์ควอยซ์เป็นงานหัตถกรรมที่มีอยู่เฉพาะในเมืองอิสฟาฮานเท่านั้น […]

ศิลปะ หัตกรรม

การทอ เอียะห์รอมี

by admin
October 27, 2020

การทอเอียะห์รอมี เป็นหนึ่งในสายงานทอผ้าพื้นเมืองและงานทอผ้าแบบดั้งเดิมของอิหร่าน โดยเฉพาะในจังหวัดคูเซสตาน ผลิตภัณฑ์นี้เป็นผ้าทอที่ทำจากเส้นใยขนสัตว์และฝ้าย มีลวดลายเรขาคณิตเรียบง่าย ทอด้วยเครื่องทอผ้าด้วยมือ ในอดีตผ้าชนิดนี้ที่ไม่มีลวดลายจะถูกใช้เป็นผ้าคลุมเพื่อประกอบพิธีฮัจญ์ (การแสวงบุญ) แต่ในปัจจุบันเอียะห์รอมี ถูกทอในขนาดต่าง ๆ เพื่อใช้ทำพรมปูพื้น ผ้าปูโต๊ะ ผ้าปูที่นอน กระเป๋า และสินค้าคล้ายกัน ในเมืองยัซด์ มีผ้าทอชนิดหนึ่งชื่อว่า “ฮารามี” และในจังหวัดอีลอม ก็มีผ้าที่ชื่อ “เอียะห์รอม ” ซึ่งทั้งสองชนิดนี้แตกต่างจากเอียะห์รอมี ของจังหวัดคูเซสตานทั้งในแง่วัสดุ ขนาด ลวดลาย และสีสัน ในการทอผ้าเอียะห์รอมี จะไม่มีการใช้แบบลายที่ตายตัว ลวดลายและสีสันทั้งหมดเป็นความคิดสร้างสรรค์ของช่างทอและมักจะมีรูปแบบหลักที่เป็นแบบเรขาคณิตและสมมาตร เนื่องจากวิธีการทอผ้าแบบนี้ไม่สามารถทำลวดลายโค้งหรือวงกลมได้ ลวดลายที่พบได้บ่อยได้แก่ รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน (ลวดลายเพชร) ลายต้นสน ลายเพชรซ้อนเพชร ลายทางตรงเรียบง่าย ลายทางตรงแบบกิ่งไม้ ลายอิฐ ลายผีเสื้อ ลายตาราง ลายตุ๊กตา และลายจูบของปลาคู่ ลวดลายเหล่านี้สะท้อนภาพลวดลายของเครื่องปั้นดินเผาจากอารยธรรมโบราณชูช ที่มีอายุหลายพันปี สีที่ใช้ในผ้าเอียะห์รอมี มักเป็นสีสดใสและสว่าง เช่น แดง เหลือง น้ำเงิน เขียว และขาว ปัจจุบันผ้าเอียะห์รอมี […]

ศิลปะ หัตกรรม

การจักสานไม้ไผ่

by admin
October 27, 2020

ไม้ไผ่ หรือ อ้ออินเดีย เป็นพันธุ์ไม้ไผ่ชนิดหนึ่ง โดยถูกนำเข้ามายังอิหร่านครั้งแรกพร้อมกับเมล็ดพันธุ์ชา โดย กาชิฟ้ลซัลตานะฮ์ ตามความเชื่อของบางคน อุตสาหกรรม การจักสานไม้ไผ่ เริ่มต้นขึ้นเมื่อ “อาจารย์วัลทรี” จากประเทศจีนเดินทางมายังเมือง ลาฮีญาน และพัฒนาอย่างต่อเนื่องโดยความร่วมมือของช่างฝีมือชาวอิหร่านซึ่งเป็นลูกศิษย์ของเขา การจักสานไม้ไผ่ เป็นหนึ่งในหัตถกรรมพื้นบ้านของจังหวัด กีลาน วัตถุดิบหลักได้จากต้นไผ่ชนิดนี้ การจักสานไม้ไผ่เริ่มเป็นที่แพร่หลายในพื้นที่กีลานราว 100 ปีก่อน ควบคู่กับการปลูกชา โดยศูนย์กลางการผลิตที่สำคัญอยู่ที่เมืองลาฮีญาน โดยเฉพาะในเขต ลียาลิสตาน ต้นไผ่จะเติบโตในพื้นที่ชื้น เช่น บริเวณหนองน้ำและริมแม่น้ำในเมืองลาฮีญานและรัชต์ ซึ่งมีความชื้นสูงมาก ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากไม้ไผ่นี้มีทั้งเพื่อการตกแต่งและใช้งานจริง ไม้ไผ่ ซึ่งในภาษาเปอร์เซียเรียกว่า “เนเค็ซรอน” เป็นพืชชนิดหนึ่งที่เติบโตและเพาะปลูกได้บนเชิงเขาและเนินเขาที่มีความชื้นอยู่ระหว่าง 65% ถึง 90% ปัจจัยที่กำหนดคุณภาพและความดีของไม้ไผ่ ได้แก่ ระดับความชื้น อุณหภูมิของพื้นที่ และประเภทของดิน โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งพื้นที่ที่มีความชื้นและอุณหภูมิสูงเท่าใด คุณภาพของไม้ไผ่ที่ได้ก็จะยิ่งดีขึ้นเท่านั้น ต้นไผ่ เป็นพืชที่ปัจจุบันพบแล้วมากกว่า 662 ชนิด ซึ่งมีขนาดและความหนาต่างกันออกไป โดยไม้ไผ่ที่ดีที่สุดในปัจจุบันจะเติบโตในประเทศญี่ปุ่น จีน และประเทศต่าง ๆ […]

ศิลปะ หัตกรรม

งานกระจก

by admin
October 27, 2020

งานกระจก เป็นศิลปะการตกแต่งภายในอาคารรูปแบบหนึ่ง โดยการติดชิ้นส่วนกระจกเงาขนาดเล็กเข้าด้วยกันเป็นลวดลายเรขาคณิต ดอกไม้ หรือพืชพันธุ์ต่าง ๆ ในศิลปะแขนงนี้ ศิลปินผู้ทำกระจกเงาจะใช้กระจก ตัดเป็นรูปทรงต่าง ๆ และสร้างพื้นที่ที่เปล่งประกายและงดงามภายในอาคาร ความแวววาว สะท้อนแสง และความสวยงามเกิดขึ้นจากการสะท้อนของแสงในชิ้นกระจกจำนวนนับไม่ถ้วน จึงเป็นการตกแต่งที่ทั้งแข็งแรงและสวยงาม เหมาะอย่างยิ่งสำหรับใช้ประดับอาคาร ศิลปะนี้เป็นหนึ่งในแขนงของศิลปะตกแต่งของอิหร่าน และถือเป็นนวัตกรรมเฉพาะตัวของศิลปินชาวอิหร่าน โดยมีการใช้กันอย่างแพร่หลายในสมัยราชวงศ์ซาซาเนียน หนึ่งในตัวอย่างของงานกระจกเงาในอดีตที่ยังคงหลงเหลืออยู่ คือ อาคารดีวานคอเนห์ของกษัตริย์ทาฮ์มาส์บแห่งราชวงศ์ซาฟาวี (ปกครองในช่วง ค.ศ. 1524–1576) ที่เมืองกัซวีน

ศิลปะ หัตกรรม

งานปักกระจกตกแต่ง

by admin
October 27, 2020

ศิลปะการทอผ้าและสิ่งทอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการตกแต่งลวดลายผ้าทอ มีประวัติความเป็นมายาวนานในสามอารยธรรมสำคัญของตะวันออก ได้แก่ โมเฮนโจดาโร ฮารัปปา และคันธารา ศิลปะนี้ได้รับการพัฒนาอย่างสูงสุดในยุคของศิลปินชาวมองโกล และยังคงสืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน จังหวัดบาลูจิสตานของปากีสถานเป็นศูนย์กลางงานปักมือ งานโครเชต์ และงานเย็บผ้าชนิดต่าง ๆ ที่มีชื่อเสียงที่สุดตั้งแต่โบราณ ในบรรดาศิลปหัตถกรรมทั้งหมด การปั่นด้ายถือเป็นงานศิลปะที่เก่าแก่และสำคัญที่สุดของปากีสถาน ในยุคที่สุลต่านแห่งเดลีและต่อมาจักรวรรดิมองโกลปกครองอนุทวีปอินเดีย เป็นช่วงที่สิ่งทอไหมและผ้าฝ้ายมีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุด ผ้าชั้นดี เช่น ญาซ ดิบา ฮะรีร์ อัตลัส คีนเคาบ์ ชีนบาฟ ชีรีนบาฟ เบียรามี โชชตารี ทับรีซี กุลบากาลี และผ้าอื่น ๆ ได้ถูกผลิตในดินแดนนี้ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ในทำนองเดียวกัน ศิลปหัตถกรรมที่ซับซ้อน เช่น งานปักดิ้นเงิน ดิ้นทอง และโครเชต์ ก็เป็นมรดกตกทอดมาจากยุคของช่างฝีมือมองโกล ซึ่งรวมถึงการปักทอง (ซาร์โดซี) โกลาบาทุน เคอร์ชูบ (การปักกระจกบนผ้า) เซลมา สตารา คาชีดาการี และกูตาการี ชักนะคารี เป็นผ้าหนังที่ตกแต่งด้วยกระจกและคริสตัล มีชื่อเสียงในรูปแบบเฉพาะ การปักกระจกบนเสื้อผ้าพื้นเมืองในแคว้นสินธ์และบาลูจิสถาน ถือเป็นหนึ่งในงานหัตถกรรมที่ดีที่สุด […]

ศิลปะ หัตกรรม

การปักเหรียญ

by admin
October 27, 2020

หนึ่งในงานหัตถกรรมตกแต่งของอิหร่านเรียกว่า “เซคเกห์ดูซี ” หรือ การปักเหรียญ ซึ่งเป็นหนึ่งในรูปแบบของงานปักผ้า และเป็นอาชีพดั้งเดิมของชาวเคิร์ด บาลูจิสตาน และชนเผ่าในแคว้นชาห์ร์มาฮาลและบัคตียอรี แม้งานศิลปะนี้จะไม่มีลวดลายเฉพาะแบบการปักทั่วไป แต่เนื่องจากใช้การเย็บเหรียญลงบนผ้า จึงถือว่าอยู่ในกลุ่มงานปักด้วยมือ และส่วนมากผลิตไว้ใช้เองในท้องถิ่น การปักเหรียญ คือการเย็บเหรียญชนิดต่างๆ กระดุมสีขาวหรือสีต่างๆ เปลือกหอย ลูกปัด กระจกชิ้นเล็กใหญ่ เลื่อม ฯลฯ ลงบนผ้าหรือเสื้อผ้า ในอดีตเหรียญโลหะ เช่น เหรียญ 2 5 และ 10 ริยาล จะถูกเชื่อมติดกับห่วงโลหะเล็ก ๆ อย่างสวยงาม แล้วเย็บติดลงบนเสื้อผ้าพื้นเมือง เช่น เสื้อคลีเช (เสื้อแบบชนเผ่า) โดยเฉพาะเสื้อสตรีพื้นเมืองที่มีลวดลายซับซ้อน บางตัวอาจมีเหรียญเย็บมากถึง 200 เหรียญ ซึ่งช่วยเพิ่มความโดดเด่นให้กับชุด และมักสวมใส่ในงานเฉลิมฉลองต่าง ๆ ในปัจจุบัน การปักเหรียญ ได้เปลี่ยนมาใช้เหรียญปลอมที่มีน้ำหนักเบากว่า หรือหินสีแบบกึ่งมีค่าแทน และมีการประยุกต์ใช้ในการทำผ้าคลุมเตียง ของตกแต่งผนังบางส่วนของเสื้อผ้า กระเป๋า และอื่น ๆ ในงานปักเหรียญ โดยเฉพาะของแขวนตกแต่งผนัง […]

ศิลปะ หัตกรรม

การทอ อาร์มัก

by admin
October 27, 2020

อาร์มัก (การทอผ้าดั้งเดิม) เป็นผ้าทอมือที่ทำจากเส้นด้ายเมอร์เซอไรซ์และฝ้าย มีความยาวประมาณ 25 เมตร และความกว้างประมาณ 75 ถึง 90 เซนติเมตร ใช้สำหรับตัดเย็บเสื้อเชิ้ตและเสื้อคลุมสำหรับโรงเรียน หรือเสื้อผ้าพื้นเมืองในจังหวัดยัซด์ การทออาร์มักถือเป็นกิจกรรมในครัวเรือนที่มีอยู่ในจังหวัดยัซด์ ในอดีต การทอผ้าอาร์มักได้รับความนิยมมาก แต่ปัจจุบันเนื่องจากการเพิ่มขึ้นของผ้าทอด้วยเครื่องจักรที่มีความหลากหลาย คุณภาพดีกว่า และราคาถูกกว่า การใช้ผ้าอาร์มักจึงลดน้อยลงมาก วัตถุดิบหลักที่ใช้ในการทออาร์มัก ส่วนใหญ่คือเส้นด้ายเมอร์เซอไรซ์ขนาด 32 (ใช้เป็นเส้นตั้ง) และเส้นด้ายฝ้ายขนาด 2 (แบบเส้นเดี่ยว ใช้เป็นเส้นพุ่ง) แต่บางครั้งก็ใช้เส้นไหมสังเคราะห์เป็นเส้นตั้งด้วย ลวดลายที่มักใช้บนผ้าอาร์มัก ได้แก่ ลวดลายเรียบง่าย ลวดลายแบบผักชีฝรั่ง (ลายหอม) และลายทาง (ลายริ้ว)