บุรญ์ คุรกอน (หอคอย คุรกอน) หอคอยคู่ของ คุรกอน เป็นหอคอยอิฐสองหลังของยุค Seljuk ซึ่งอยู่ห่างจากกัน 29 เมตรและห่างจากหมู่บ้าน เฮซอร ของตำบล คุรกอนตะวันออก ในเมือง อูจญ์ ของจังหวัด กอซวีน หนึ่งกิโลเมตร อาคารนี้จดทะเบียนในอนุสรณ์สถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน พ.ศ. 1356 ภายใต้หมายเลข 1395
เนินเขา ซอเกะฮ์ เนินเขา ซอเกะฮ์ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของที่ราบ กอซวีน ในเขต บูอีน ซะฮ์รอ เมือง เซกก์ออบอก เป็นเนินเขาโบราณแห่งหนึ่งของอิหร่านที่มีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 6 และ 7 ก่อนคริสต์ศักราช อิซซุลลอฮ์ เนกะฮ์บอน ได้ทำการตรวจสอบและขุดค้นเป็นครั้งแรก และพบบ้านเรือนทั้งหมด 21 หลัง ซึ่งส่วนใหญ่เป็นอิฐดินดาน นอกจากนี้ยังเป็นการตั้งถิ่นฐานแห่งแรกในอิหร่านอีกด้วย เนินเขานี้ถูกทิ้งร้างโดยสิ้นเชิงหลังจาก 6 สหัสวรรษก่อนคริสต์ศักราชและดูเหมือนว่าผู้อยู่อาศัยจะอพยพไปที่เนินเขาสุสานและตั้งรกรากอยู่ที่นั่น
เนิน กับเรสตอน (สุสาน) เนินเขา กับเรสตอน (สุสาน) ของเมืองกอซวีน อยู่ห่างจากตัวเมืองกอซวีนไปทางใต้ 60 กม. และห่างจากหมู่บ้าน เซอร์กออบอด ประมาณ 6 กม. จากการศึกษาทางโบราณคดีในพื้นที่นี้เริ่มต้นขึ้นในปี 1349 ภายใต้การดูแลของ อิสสะตุลลอฮ์ เนกะฮ์บอน และดำเนินต่อไปจนถึงปี 1357 และขณะนี้คณะโบราณคดีของมหาวิทยาลัยเตหะราน กำลังดำเนินการโดยการขุดค้นทางวิชาการและการศึกษาดำเนินการด้วยความร่วมมือและการกำกับดูแลโดยกรมมรดกทางวัฒนธรรม หัตถกรรม และการท่องเที่ยวของจังหวัดกอซวีน ในบริเวณนี้มีอาคารที่พักอาศัย โรงงานเครื่องปั้นดินเผาและงานโลหะจำนวนหนึ่ง ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 10 เฮกตาร์ ลักษณะหนึ่งของเครื่องปั้นดินเผาของภูมิภาคนี้คือความสวยงาม รูปแบบและเทคนิคการผลิต ซึ่งบางส่วนความหนางานเพียงหนึ่งหรือสองมิลลิเมตรเท่านั้น และการออกแบบที่สวยงามบนตัวเครื่องปั้นดินเผาเหล่านี้มีทั้งลายที่เป็นพืชและ สัตว์อยู่ในรูปแบบนามธรรมซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของวัฒนธรรมและอารยธรรม อันยิ่งใหญ่ของภูมิภาคนี้
พระราชวังสี่สิบเสาแห่งกอซวีน ราชวัง สี่สิบเสาแห่งกอซวีน หรือที่รู้จักในชื่อ คฤหาสน์ โคลอห์ ฟะรังกีย์ เป็นอาคารในเมืองกอซวีน อาคารหลังนี้ซึ่งเป็นศาลาแห่งเดียวที่เหลืออยู่ในพระราชวังในสมัยของชาห์ทามาซับบีย์ ตั้งอยู่ในใจกลางของเมืองกอซวีนและในจัตุรัสออซอดีย์ (จัตุรัส ซับเซะห์) และเป็นที่รู้จักในชื่อ โคลอห์ ฟะรังกีย์ ในช่วงสมัยซาฟาวิดขณะที่สถาปนาเมืองกอซวีนเป็นเมืองหลวง
ฮะรัมของอิมามซอเดะฮ์ (1) ฮุเซน ฮะรัมของอิมามซอเดะฮ์ฮุเซนเป็นบุตรชายของ อิมามริฏอ (อ) อิมามท่านที่แปดของชีอะฮ์ ซึ่งมีสุสานตั้งอยู่ในเมืองกอซวีน ว่ากันว่าเขาเสียชีวิตในเมืองนี้เมื่ออายุได้ 2 ขวบ ขณะเดินทางไป เมโร ขณะผ่านเดินทางผ่านเมืองกอซวีนและถูกฝังไว้ที่นั่น ปัจจุบัน ฮะรัมของท่านตั้งอยู่ที่ถนน ซาลามเกาะฮ์ (1) อิมามซอเดะฮ์ ลูกหลานสืบเชื่อสายจากวงศ์วานท่านศาสดามุฮัมมัด (ศ็อล ฯ)
ซาร์ดาร์ อาลี กอพู ซาร์ อาลี กอพู เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์และการท่องเที่ยวในเมือง กอซวีน ซึ่งตั้งอยู่ที่จุดเริ่มต้นของถนน เซพะฮ์ ซึ่งเป็นถนนสายแรกที่สร้างขึ้นในอิหร่าน อาคารหลังนี้เป็นทางเข้าหนึ่งในเจ็ดของทางเข้าพระราชวังซาฟาวิด และเป็นประตูทางทิศใต้หลักที่เปิดออกสู่ถนนชาห์และจัตุรัส และเป็นประตูเดียวจากอาคารนี้ที่เหลืออยู่
ประตูเมือง คูชัค เป็นประตูเมืองที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของกอซวีนซึ่งเปิดออกสู่ อัลเมาต์ , รูดบอร์, คูชัค และพื้นที่ล่าสัตว์ทางตอนเหนือของกอซวีน และมีทางเข้าที่มีซุ้มประตูและครึ่งวงกลม ในแต่ละด้านของทางเดิน มีซุ้มโค้งสองโค้งซึ่งยื่นออกไปด้านนอกอย่างอ่อนช้อย ประตูนี้มีอาคารเพียงด้านเดียวที่หันไปทางด้านนอกของเมือง ซึ่งตกแต่งด้วยกระเบื้องและโครงสร้างเป็นอิฐธรรมดา งานกระเบื้องในอาคารเสร็จสิ้นในสมัยของ มีร มุฮัมมัด ฮุเซน อะสะดุลมาลิก กอซวีนีย์ ราชวงศ์ Qajar
สะพานเวเรสก์ เป็นหนึ่งในสะพานรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในโครงข่ายรถไฟสายหลักของอิหร่าน ตั้งอยู่ในบริเวณภูเขาสูงของหมู่บ้าน เวเรสก์ ห่างจากเมือง โพลเซฟีด ในเขต ซาวาดคูห์ จังหวัด โมาซันดารอน ประมาณ 27 กิโลเมตร สะพานแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งใน ผลงานชิ้นเอกด้านวิศวกรรม ซึ่งเปิดใช้งานในปี 1315 ตามปฏิทินอิหร่าน สะพานเวเรสก์เชื่อมต่อเส้นทางรถไฟสาย เตหะราน–เหนือ (ทางเหนือของอิหร่าน) เข้าด้วยกัน โดยสร้างอยู่เหนือหุบเขาในระดับความสูง 110 เมตร จากก้นหุบ และมีช่วงสะพานกว้างถึง 66 เมตร ทั้งนี้ใช้ อุปกรณ์ก่อสร้างที่เรียบง่ายในยุคนั้น สะพานเวเรสก์ถือเป็นหนึ่งใน สิ่งก่อสร้างทางวิศวกรรมที่สำคัญที่สุดของเส้นทางรถไฟภาคเหนือของอิหร่าน ซึ่งได้รับการจดทะเบียนเป็น มรดกทางวัฒนธรรมของชาติ ในเดือน เมห์ร์ ปี 1356 ด้วยหมายเลข 1534 สะพานแห่งนี้ยังถือว่าเป็น สะพานยุทธศาสตร์ ของอิหร่าน ซึ่งสร้างโดยบริษัท Kampsax ของประเทศ เดนมาร์ก พร้อมรับประกันอายุการใช้งาน 70 ปี ในช่วง สงครามโลกครั้งที่ 2 นายกรัฐมนตรีอังกฤษในขณะนั้น […]
ถ้ำคารัฟตู เป็นถ้ำแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในเมือง ดีวานเดเรห์ จังหวัดเคอร์ดิสตาน ประเทศอิหร่าน ถ้ำแห่งนี้เป็น ถ้ำหินปูน ที่เกิดขึ้นในยุคเทอร์เชียรี (ยุคที่สามทางธรณีวิทยา) บางส่วนของถ้ำถูกมนุษย์ขุดเจาะ และมีจารึกหรือจารึกลายสลักจากยุคก่อนประวัติศาสตร์ปรากฏอยู่ภายใน หลักฐานทางโบราณคดีที่พบในถ้ำนี้มีอายุย้อนไปถึง ศตวรรษที่ 3 (คาดว่าเป็นช่วงหลังคริสตกาล) ถ้ำคารัฟตูตั้งอยู่ในเขต คารัฟตู ของเมืองดีวานเดเรห์ และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 20 เดือนบะห์มัน ปี 1318 (ตามปฏิทินอิหร่าน) ด้วยหมายเลขทะเบียน 330
สุสานของอิบนิ เฮซาม คูซาฟี เป็นสถานที่ฝังศพของ อิบนิ เฮซาม คูซาฟี กวีชื่อดังแห่งศตวรรษที่ 9 ตามปฏิทินฮิจญ์เราะห์ ซึ่งตั้งอยู่ในเมือง คูซาฟ อาคารของสุสานนี้ตั้งอยู่บน เนินเขาหิน โดยมี ทุ่งหญ้าและไร่นาเขียวชอุ่มล้อมรอบ สุสานแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นครั้งแรกในปี 920 ตามปฏิทินฮิจญ์เราะห์ศักราช ส่วนการบูรณะครั้งล่าสุดนั้น อ้างอิงจากเนื้อหาใน บทกวีที่จารึกไว้เหนือทางเข้าสุสาน ซึ่งเมื่อคำนวณค่าตัวอักษรตามระบบอับญัดพบว่าเป็นปี 1292 ฮิจญ์เราะห์ศักราช