พิพิธภัณฑ์ที่งดงามและเต็มไปด้วยความลึกลับ พิพิธภัณฑ์ที่เต็มไปด้วยสีสันและชีวิต ซึ่งชวนให้สายตาของผู้ชมทุกคนต้องหลงใหล และช่างน่าอัศจรรย์ใจเหลือเกินสำหรับผู้สร้างแสง สี และชีวิตอันงดงามเช่นนี้ ตำนานแห่งศิลปะผู้มีใบหน้าอันอ่อนโยน ผู้ซึ่งด้วยฝีมืออันแสนประณีต ได้รังสรรค์ลวดลายโค้งเว้าอ่อนช้อยอันน่าหลงใหลขึ้นมา อาจารย์มะห์มูด ฟาร์ช์เชียน เกิดในปี 1308 (ตามปฏิทินอิหร่าน) ที่เมืองอิสฟาฮาน เขาเริ่มเรียนศิลปะตั้งแต่อายุ 7 ขวบกับอาจารย์ฮัจญ์มีร์ซา ออกอ อิมามี และในปี 1324 เขาได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนศิลปกรรมอิสฟาฮานภายใต้การดูแลของอาจารย์อีซา ข่าน บาฮาดูรี ซึ่งเป็นศิษย์ของกามาลุ้ลโมลก์ โดยได้เรียนรู้เกี่ยวกับเทคนิคการใช้สี อุปกรณ์วาดภาพ และการลงสีอย่างลึกซึ้ง
เขาเคยใช้ขนแมวขาวผูกติดกับขนนกพิราบเพื่อทำพู่กันขึ้นมา ซึ่งยังคงถูกใช้อยู่ในงานวาดภาพและงานฝีมือประณีตจนถึงปัจจุบัน ความกระหายใฝ่รู้ของเขาได้นำพาเขาไปศึกษาต่อที่ยุโรปและสหรัฐอเมริกา โดยยังคงรักษาอัตลักษณ์ความเป็นอิหร่านไว้ได้อย่างงดงาม เขาเริ่มสร้างสรรค์ผลงานด้วยสีน้ำและกัวช และตั้งแต่ต้นทศวรรษ 50 เป็นต้นมา เขาใช้สีอะครีลิกเป็นหลัก ผลงานของเขาเมื่อได้ชมแล้ว จะทำให้ประโยคหนึ่งลอยขึ้นมาในใจทันทีว่า: “ความจำเริญจงมีแด่พระผู้สร้างที่งดงามที่สุด”
อาคารพิพิธภัณฑ์อาจารย์มะห์มูด ฟาร์ช์เชียน ตั้งอยู่ในพื้นที่ 110 เฮกตาร์ของพระราชวังซาอ์ด ออบอด์ เป็นอาคารจากสมัยราชวงศ์กาญาร์ มีพื้นที่ประมาณ 600 ตารางเมตร ซึ่งเคยเป็นที่พำนักของเรซา ชาห์ และพระมเหสีพระองค์ที่สี่คือราชินีเอสมัต ปัจจุบันพิพิธภัณฑ์แห่งนี้จัดแสดงผลงานของอาจารย์ฟาร์ช์เชียนมากกว่า 50 ชิ้น ซึ่งล้วนเป็นงานศิลปะที่ปลุกเร้าความรู้สึกของผู้ชมทุกคน พิพิธภัณฑ์แห่งนี้เปิดให้บริการอย่างเป็นทางการในปี 1380
