ในปี 1346 ตามปฏิทินอิหร่าน ได้มีการสร้างเขื่อนแห่งหนึ่งชื่อว่า “เขื่อนลัตยอน์” บนแม่น้ำญาจ์รูด เพื่อใช้เป็นแหล่งน้ำดื่มสำหรับประชาชนในกรุงเตหะราน การก่อสร้างเขื่อนนี้ทำให้เกิดทะเลสาบที่สวยงามขึ้นด้านหลังเขื่อน ซึ่งมีทัศนียภาพงดงามและดึงดูดผู้คนจำนวนมาก ชื่อของเขื่อนลัตยอน์มาจากหมู่บ้านที่มีชื่อเดียวกัน ซึ่งจมหายไปใต้น้ำหลังจากมีการกักเก็บน้ำในเขื่อน พื้นที่รอบเขื่อนมีสภาพภูมิอากาศที่เย็นสบายและเป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวเชิงธรรมชาติและผู้ที่รักความสงบ เขื่อนคอนกรีตแห่งนี้ถือเป็นหนึ่งในแหล่งน้ำหลักของกรุงเตหะราน โดยจัดหาน้ำดื่มถึง 30% ของความต้องการทั้งหมดของเมืองหลวงแห่งนี้
