ภาพวาดร้านกาแฟ เป็นรูปแบบหนึ่งของศิลปะการวาดภาพแบบอิหร่าน ซึ่งเป็นภาพวาดแนวเล่าเรื่อง ใช้สีน้ำมัน และมักมีเนื้อหาเกี่ยวกับสงคราม ศาสนา และงานเฉลิมฉลอง รูปแบบศิลปะนี้เริ่มเฟื่องฟูในช่วงปลายราชวงศ์กอญาร์และต้นราชวงศ์ปาห์ลาวี ซึ่งตรงกับช่วงการเคลื่อนไหวเพื่อรัฐธรรมนูญในอิหร่าน ผลงานที่โดดเด่นหลายชิ้นจากศิลปินแนวนี้ได้ถูกรวบรวมและจัดแสดงไว้ในพิพิธภัณฑ์เรซา อับบาซี
ต้นกำเนิดของศิลปะนี้มาจากประเพณีการเล่าเรื่อง ขับเรื่องเล่าคร่ำครวญ และละครศาสนา ซึ่งมีมาตั้งแต่หลายศตวรรษก่อนที่ร้านกาแฟหรือร้านน้ำชาในอิหร่านจะเริ่มแพร่หลาย ศิลปะนี้เกิดขึ้นจากฝีมือของศิลปินที่ไม่ได้ผ่านการเรียนในสถาบันทางศิลปะในช่วงปลายยุคกอญาร์และต้นยุคปาห์ลาวี ศิลปะแนวนี้เริ่มได้รับความนิยมสูงสุด และต่อมาในช่วงทศวรรษ 1940–1950 ก็ได้รับความสนใจจากศิลปินแนวโมเดิร์นของอิหร่าน โดยเฉพาะกลุ่มที่เรียกว่า “สำนักซักกอคอเนห์”
