ห้องโถงอัชรัฟ เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์ซาฟาวี ตั้งอยู่ในเมืองอิสฟาฮาน บนถนนเซเพห์ ถนนอิสตานดารี อาคารแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 15 เดือนเดย์ ปี 1310 (ตามปฏิทินอิหร่าน) ด้วยหมายเลขทะเบียน 106 ห้องโถงอัชรัฟ เคยเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์และเป็นที่พำนักของราชสำนักในยุคซาฟาวี ต่อมาในสมัยราชวงศ์กอญาร์ ถูกใช้เป็นบ้านของซาริมุดเละห์ ผู้บัญชาการกองทัพในอิสฟาฮาน จากนั้นกลายเป็นโกดังเก็บอาหารสัตว์และที่พักของทหารรัสเซีย เคยเปลี่ยนการใช้งานหลายครั้ง

โรงเรียน ชาฮ็อร์บอฆ์ ซึ่งยังเป็นที่รู้จักในชื่อ โรงเรียนซุลตานี และ โรงเรียนมาดัรชาห์ ซึ่งเป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่งดงามและเป็นอาคารสุดท้ายในยุคของราชวงศ์ซาฟาวีในเมืองอิสฟาฮานโรงเรียนแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการสอนและอบรมบรรดาศิษย์ของศาสนาในสมัยของชาห์ ซุลตาน ฮูเซน กษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ซาฟาวี ระหว่างปีฮ.ศ. 1116 ถึง 1126 โรงเรียนชาฮ็อร์บอฆ์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 8,500 ตารางเมตร ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของถนนชาฮ็อร์บอฆ์ตามคำกล่าวของนักวิจัยหลายท่าน โรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่เรียนเท่านั้น

แม่น้ำซายันเดห์รูด หรือที่เรียกว่าเซนเดห์รูด มีความหมายว่า “แม่น้ำแห่งชีวิต” เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในที่ราบสูงกลางของประเทศอิหร่าน แม่น้ำนี้มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาซากรอสตอนกลาง โดยเฉพาะจากภูเขาซาร์ดกูห์ในจังหวัดชาฮ็อร์มาฮอล์และบัคติยอรี แม่น้ำไหลผ่านทะเลทรายกลางของอิหร่านไปทางทิศตะวันออกเป็นระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร ก่อนที่จะไหลลงสู่บึงน้ำเกาโคนี พื้นที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำซายันเดห์รูด มีขนาดประมาณ 41,500 ตารางกิโลเมตร คาดว่าแม่น้ำมีปริมาณน้ำไหลในสภาพที่ดีที่สุดประมาณ 1.2 ลูกบาศก์กิโลเมตรต่อปี หรือ 38

ตลาดอิสฟาฮาน เป็นหนึ่งในตลาดที่เก่าแก่และใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลาง นักเดินทางชาวฝรั่งเศสชื่อฌ็อง ชาร์แด็ง  เคยพูดถึง “ตลาดกัยซารีเยห์และตลาดใหญ่ของอิสฟาฮาน” ว่ามีทางเข้าที่งดงาม ตกแต่งด้วยกระเบื้องเคลือบแบบจีน (คล้ายโมเสก) และมีแท่นหินหยกและหินแกรนิตสีแดง ซึ่งพ่อค้าเครื่องประดับและทองคำจะมาวางขายเครื่องประดับและเหรียญหายากกันที่นี่ ตลาดใหญ่นี้เชื่อมต่อกับมัสยิดกลางของเมืองและไปสิ้นสุดที่ตลาดอีกแห่งหนึ่งชื่อว่า “ตลาดอารียาน” เนื่องจากอยู่ใกล้กับโดมของนีซามุ้ลมุลก์และมัสยิดญาเมียอ์ ตลาดนี้จึงเคยถูกเรียกว่าตลาดนีซามียะหรือนีซามุ้ลมุลก์ในอดีตเมื่อประมาณ 50 ปีก่อน ตลาดนี้ยังมีทางแยกย่อยอีกหลายสายที่เชื่อมไปยังตลาดที่ประตูเมือง (ประตูทูกชี) ตลาดกาซ

หอคอยญุนบาน เป็นหนึ่งในโบราณสถานสำคัญของเมืองอิสฟาฮาน สร้างขึ้นในปีฮิจเราะห์ศักราช 716 และเป็นที่ฝังศพของนักรหัสยะนามว่า “อามู อับดุลลอฮ์ การ์ลาดานี” ซึ่งหมู่บ้านการ์ลาดานั้นเคยเป็นหมู่บ้านเก่าแก่ที่มีชื่อเสียงในเขตมาร์บิน จุดเด่นของสิ่งก่อสร้างนี้คือ เมื่อเขย่าหอคอยด้านหนึ่ง หอคอยอีกด้านหนึ่งก็จะสั่นไหวไปด้วย แม้ว่าจะไม่ได้แตะต้องโดยตรง หอคอยแต่ละอันมีความกว้างประมาณ 9 เมตร และสูงประมาณ 17 เมตร วันที่จารึกบนแผ่นหินเหนือหลุมศพของอามู

โบสถ์วานัก หรือโบสถ์พระผู้ไถ่ศักดิ์สิทธิ์ (ในภาษาอาร์เมเนียเรียกว่า ซูร์บ อาเมนาเปอร์คิช วานค์)เป็นโบสถ์ที่ตั้งอยู่ในย่านญุลฟา เมืองอิสฟาฮาน ชื่อของโบสถ์นี้ได้มาจากโบสถ์ที่มีชื่อเดียวกันในเมืองญูฆา ในนัคญาวอน โบสถ์แห่งนี้เป็นหนึ่งในโบสถ์ประวัติศาสตร์ของชาวอาร์เมเนียในเมืองอิสฟาฮาน และถูกสร้างขึ้นในสมัยของพระเจ้าชาห์ อับบาสที่ 2 คำว่า “วานัก ” ในภาษาอาร์เมเนียแปลว่า “อาราม” หรือ “วัด”

พระราชวังฮัชต์เบเฮ็ชต์ เป็นพระราชวังโบราณที่ตั้งอยู่ในเมืองอิสฟาฮาน สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ซาฟาวีเมื่อปีฮิจเราะห์ศักราช 1080 อาคารพระราชวังนี้มีสองชั้น และตั้งอยู่กลางสวนขนาดใหญ่ โดยมีสถาปัตยกรรมแบบอิสฟาฮาน พระราชวังฮัชต์เบเฮ็ชต์ – ซึ่งเคยได้รับการขนานนามว่าเป็น “พระราชวังที่สวยที่สุดในโลก” ถูกสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าชาห์สุลัยมาน ใกล้กับสวนบุลบุล สวนกว้างใหญ่ที่พระราชวังตั้งอยู่นั้น เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของสวนหลวงนักเชห์ญะฮอน์ ซึ่งพระเจ้าชาห์อิสมาอีลที่ 1 เป็นผู้เริ่มสร้าง และต่อมาในสมัยของพระเจ้าชาห์อับบาสที่ 1

ในเมืองอิสฟาฮานมีสถานที่ประวัติศาสตร์มากมาย แต่ในบทความนี้เราจะมาแนะนำ “ห้องอาบน้ำสาธารณะเช็คบะฮาอี” ซึ่งเป็นห้องอาบน้ำที่มีชื่อเสียงที่สุดของเมืองนี้ให้กับผู้อ่านของเว็บไซต์ “ละห์เซฮ์ออดัร” ห้องอาบน้ำเช็คบะฮาอีมีลักษณะเหมือนกับห้องอาบน้ำสาธารณะทั่วไปในอิหร่าน แต่จุดที่ทำให้มันแตกต่างคือการให้ความร้อนด้วยเปลวไฟเดียวเท่านั้น อาคารนี้ยังมีชื่อเรียกว่า “ห้องอาบน้ำลึกลับของอิสฟาฮาน” สร้างขึ้นในสมัยราชวงศ์ซาฟาวีโดยเช็คบะฮาอี ห้องอาบน้ำแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานของชาติในปี 1377 หมายเลขทะเบียน 2063    

พระราชวังเชเฮล์โซตุน เป็นหนึ่งในสถานที่ประวัติศาสตร์ของเมืองอิสฟาฮาน พระราชวังแห่งนี้มีพื้นที่กว่า 67,000 ตารางเมตร เริ่มสร้างขึ้นในสมัยพระเจ้าชาห์อับบาสที่ 1 โดยตอนแรกมีเพียงศาลาเล็ก ๆ ตั้งอยู่กลางสวน ซึ่งกลายเป็นแกนหลักของพระราชวัง และประกอบด้วยห้องโถงกลางและห้องสี่มุมโดยรอบ ในสมัยของพระเจ้าชาห์อับบาสที่ 2 การก่อสร้างได้ถูกขยายและตกแต่งเพิ่มเติม มีการเพิ่มห้องโถงกระจก ห้องโถง 20 เสาห้องใหญ่ทางเหนือและใต้ของห้องกระจก ระเบียงด้านข้างของห้องโถงหลวง

สะพานซีโยเซโพล หรือสะพานอัลลอฮ์วัรดีคาน เป็นสะพานที่มี 33 ช่องโค้ง ยาว 295 เมตร และกว้าง 14 เมตร สร้างขึ้นบนแม่น้ำซายันเดห์รูด ในเมืองอิสฟาฮาน โดยอยู่ภายใต้การดูแลของอัลลอฮ์วัรดีคาน อุนด์ลาดเซฮ์ และออกแบบโดยสถาปนิกชื่ออาจารย์ฮูเซน บันนา อิสฟาฮานี สะพานนี้ถูกสร้างขึ้นในสมัยของพระเจ้าชาห์อับบาสแห่งราชวงศ์ซาฟาวี สะพานแห่งนี้เคยใช้เป็นสถานที่จัดงานเฉลิมฉลอง