ปราสาท กูว์กัด เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่เก่าแก่และน่าสนใจในจังหวัดกุลพัยกาน ในมณฑลอิสฟาฮานของอิหร่าน ปราสาทนี้ตั้งอยู่ห่างจากถนนหลักระหว่างกุลพัยกานกับกรุงเตหะรานประมาณ 5 กิโลเมตร  และตั้งอยู่ในเมืองที่ชื่อว่า กูว์กัด ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองของจังหวัดกุลพัยกาน โดยปราสาทนี้ถูกใช้เป็นสถานีแวะพักสำหรับคาราวานในช่วงเวลาสงบศึก และถูกใช้เป็นป้อมปราการทางทหารในช่วงสงครามหรือการโจมตีของศัตรู ปัจจุบันอาคารนี้ตั้งอยู่ที่ถนนอายาตุ้ลลอฮ์ กุลพัยกานีย์ ในซอยที่ชื่อว่า “กัลเอห์” และในปัจจุบันถูกใช้เป็นโรงแรมแบบดั้งเดิมระดับ3ดาว อาคารนี้มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และได้ถูกบันทึกในทะเบียนมรดกชาติของอิหร่าน โดยมีเอกสารที่เป็นของตระกูลชอยัซเตห์ ในปัจจุบัน

ทะเลทรายมิซร์ (อิสฟาฮาน) ทะเลทรายมิซร์ (ชื่อเดิม: ชะฮ์เรเดรอซ, คะลอเตห์ ยูซุฟ , มัซระเอห์ ยูซุฟ) ตั้งอยู่ในหมู่บ้านใน โคร์ และ บิยอแบงค์ ในจังหวัดอิสฟาฮาน  หมู่บ้านนี้ตั้งอยู่ในที่ราบทะเลทรายของอิหร่าน ห่างจาก เมืองฟัรคีย์ ไปทางตะวันออก 45

ทะเลทรายมารันญาบ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเมือง อารานและบีดโกล ในประเทศอิหร่าน พื้นที่ทะเลทรายแห่งนี้มีขอบเขตดังนี้ •ทางเหนือจรด ทะเลสาบเกลืออารานและบีดโกล •ทางตะวันตกติดกับ ทะเลทรายมาซีเล และทะเลสาบเกลือ โฮซ์ซุลตอน กับ โฮซ์ซอมาเรห์ •ทางตะวันออกติดกับ ทะเลทรายบันรีค และ อุทยานแห่งชาติทะเลทราย •ทางใต้ติดกับตัวเมืองอารานและบีดโกล ระดับความสูงเฉลี่ยของทะเลทรายมารันญาบ อยู่ที่ประมาณ

ทะเลสาบกาวโคนี หรือที่เคยเรียกกันว่า บึงกาวโคนี เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงตอนกลางของประเทศอิหร่าน โดยมีพื้นที่ส่วนใหญ่อยู่ในจังหวัด อิสฟาฮาน และบางส่วนอยู่ในจังหวัด ยัซด์ ซึ่งเป็นจุดปลายทางของแม่น้ำ ซาเยนเดรูด ที่ไหลลงสู่ทะเลสาบแห่งนี้ ทะเลสาบกาวโคนี ถือเป็นหนึ่งในทะเลสาบที่มีชื่อเสียงของที่ราบสูงภาคกลางของอิหร่าน โดยมีพื้นที่ครอบคลุมถึง 476 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ห่างจากเมืองอิสฟาฮานไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 137 กิโลเมตร และห่างจากเมือง

ในปี ฮ.ศ. 1012 (ตรงกับปี 632 ตามปฏิทินอิหร่าน) ได้เริ่มมีการก่อสร้าง คาราวานซารายแห่งมารันญาบ ขึ้นใน ทะเลทรายมารันญาบ ตามคำสั่งของ พระเจ้าอับบาสมหาราช (ชาห์อับบาส) แห่งราชวงศ์ซาฟาวี พระองค์ทรงมีนโยบายสร้างคาราวานซาราย (ที่พักสำหรับกองคาราวาน) ตามเส้นทางหลักที่มีผู้คนสัญจรพลุกพล่าน เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางและการค้า โดยคาราวานซารายมารันญาบ ถูกสร้างขึ้นบนเนินเขา

น้ำตกเซมีรอม ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเซมีรอมไปทางทิศตะวันออกประมาณ 4 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากเมืองอิสฟาฮานไปทางทิศใต้ประมาณ 160 กิโลเมตร น้ำตกแห่งนี้ตั้งอยู่ใน หุบเขาแคบที่มีชื่อเดียวกัน ล้อมรอบด้วยหน้าผาหินสูงชัน บรรยากาศธรรมชาติรอบน้ำตกมีความเขียวชอุ่มและเป็นภูเขาสูง ทำให้น้ำตกเซมีรอมกลายเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยว โดยเฉพาะในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน น้ำตกมีความสูงประมาณ 35 เมตร และมีการจัดพื้นที่สำหรับ พักผ่อนและตั้งแคมป์ ของนักท่องเที่ยวโดยรอบ บริเวณนี้มีอุณหภูมิเย็นมากในเวลากลางคืน

รอบๆ เมือง อิสฟาฮาน เคยมี หอเลี้ยงนกพิราบ อยู่ประมาณ 3,000 หลัง ในอดีต ซึ่งในปัจจุบันเหลืออยู่เพียงบางส่วนเท่านั้น ในอดีต หอเลี้ยงนกพิราบเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นอย่างชาญฉลาด เพื่อให้นกพิราบสามารถอยู่อาศัยได้อย่างสะดวกสบาย และเลือกใช้เป็นที่พักถาวร โครงสร้างของหอจะต้องออกแบบมาอย่างดีเพื่อ ป้องกันอันตรายจากสัตว์นักล่า และ สิ่งคุกคามต่าง ๆ หอเลี้ยงนกพิราบของอิสฟาฮาน

ห้องโถงอัชรัฟ เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ที่สร้างขึ้นในยุคราชวงศ์ซาฟาวี ตั้งอยู่ในเมืองอิสฟาฮาน บนถนนเซเพห์ ถนนอิสตานดารี อาคารแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 15 เดือนเดย์ ปี 1310 (ตามปฏิทินอิหร่าน) ด้วยหมายเลขทะเบียน 106 ห้องโถงอัชรัฟ เคยเป็นที่ประทับของพระมหากษัตริย์และเป็นที่พำนักของราชสำนักในยุคซาฟาวี ต่อมาในสมัยราชวงศ์กอญาร์ ถูกใช้เป็นบ้านของซาริมุดเละห์ ผู้บัญชาการกองทัพในอิสฟาฮาน จากนั้นกลายเป็นโกดังเก็บอาหารสัตว์และที่พักของทหารรัสเซีย เคยเปลี่ยนการใช้งานหลายครั้ง

โรงเรียน ชาฮ็อร์บอฆ์ ซึ่งยังเป็นที่รู้จักในชื่อ โรงเรียนซุลตานี และ โรงเรียนมาดัรชาห์ ซึ่งเป็นอาคารประวัติศาสตร์ที่งดงามและเป็นอาคารสุดท้ายในยุคของราชวงศ์ซาฟาวีในเมืองอิสฟาฮานโรงเรียนแห่งนี้สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการสอนและอบรมบรรดาศิษย์ของศาสนาในสมัยของชาห์ ซุลตาน ฮูเซน กษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ซาฟาวี ระหว่างปีฮ.ศ. 1116 ถึง 1126 โรงเรียนชาฮ็อร์บอฆ์ มีพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 8,500 ตารางเมตร ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของถนนชาฮ็อร์บอฆ์ตามคำกล่าวของนักวิจัยหลายท่าน โรงเรียนแห่งนี้ไม่ได้เป็นเพียงสถานที่เรียนเท่านั้น

แม่น้ำซายันเดห์รูด หรือที่เรียกว่าเซนเดห์รูด มีความหมายว่า “แม่น้ำแห่งชีวิต” เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในที่ราบสูงกลางของประเทศอิหร่าน แม่น้ำนี้มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาซากรอสตอนกลาง โดยเฉพาะจากภูเขาซาร์ดกูห์ในจังหวัดชาฮ็อร์มาฮอล์และบัคติยอรี แม่น้ำไหลผ่านทะเลทรายกลางของอิหร่านไปทางทิศตะวันออกเป็นระยะทางประมาณ 200 กิโลเมตร ก่อนที่จะไหลลงสู่บึงน้ำเกาโคนี พื้นที่ลุ่มน้ำของแม่น้ำซายันเดห์รูด มีขนาดประมาณ 41,500 ตารางกิโลเมตร คาดว่าแม่น้ำมีปริมาณน้ำไหลในสภาพที่ดีที่สุดประมาณ 1.2 ลูกบาศก์กิโลเมตรต่อปี หรือ 38