สะพานคอว์โญว์ ตั้งอยู่ในเมืองอิสฟาฮาน ข้ามแม่น้ำซายันเดห์รูด และอยู่ทางทิศตะวันออกของสะพานซีโยเซโพล สะพานนี้มีชื่อเรียกอีกหลายชื่อ เช่น สะพานชาห์ สะพานบาบารุกนุดดีน (เพราะเป็นทางไปสำนักนักพรตและสุสานของรุกนุดดีน และตัคเตห์ฟูลอด์) และสะพานฮาซันเบ็ก (ชื่อของสะพานเก่าที่ถูกทุบทิ้งในสมัยชาห์อับบาส ก่อนจะสร้างสะพานใหม่นี้ขึ้นแทน) สะพานคอว์โญว์ สร้างขึ้นในสมัยชาห์อับบาสที่ 2 แห่งราชวงศ์ซาฟาวี เมื่อปีฮิจเราะห์ศักราช 1060 ตรงกลางของสะพานมีอาคารพิเศษเรียกว่า

พระราชวังอาลีกอพู (ชื่อเดิม ออลอ กอเพ) เป็นอาคารที่เคยเป็นทางเข้าหลักของรัฐบาลในสมัยราชวงศ์ซาฟาวี ตอนแรกมีรูปร่างเรียบง่าย แต่ในช่วงรัชสมัยของพระเจ้าชาห์อับบาสได้มีการเพิ่มชั้นขึ้นมาเรื่อยๆ และในสมัยพระเจ้าชาห์อับบาสที่ 2 ได้มีการสร้างระเบียงเสาเพิ่มเข้าไป อาคารนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของจัตุรัสนัคเชห์ญาฮอน ตรงข้ามกับมัสยิดเช็ค ลุตฟุลลอฮ์ สูง 48 เมตร มี 6 ชั้น และสามารถขึ้นไปได้ด้วยบันไดวน

มัสยิดญาเมียะอ์อิสฟาฮาน ซึ่งรู้จักกันในชื่อมัสยิดอาตีก หรือ มัสยิดวันศุกร์อิสฟาฮาน เป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างทางประวัติศาสตร์ของเมืองอิสฟาฮาน โดยมีอายุย้อนกลับไปถึงศตวรรษที่ 2 ตามปฏิทินฮิจเราะห์ (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 8) มัสยิดแห่งนี้สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 777 โดยมีขนาดเล็กและเหมาะสมกับประชากรของเมืองในขณะนั้น ซึ่งช่วยส่งเสริมการขยายตัวของเมืองอิสฟาฮาน ต่อมาในปี ค.ศ. 846 ตามคำสั่งของกาหลิบมุอ์ตะซิม อับบาซีย์

มัสยิดเชคลุตฟุลลอฮ์ (สร้างขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1602 – 1619) เป็นหนึ่งในมัสยิดประวัติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงของเมืองอิสฟาฮาน ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกของ จัตุรัสนัคเชห์ญะฮอน์ัคเชห์ญะฮอน ซึ่งสร้างขึ้นในยุคสมัยราชวงศ์ซาฟาวี มัสยิดแห่งนี้ถือเป็นผลงานชิ้นเอกด้านสถาปัตยกรรมและศิลปะการประดับกระเบื้องในศตวรรษที่ 11 ฮิจเราะฮ์ และออกแบบโดย อาจารย์มูฮัมหมัดเรซา อิสฟาฮานี ซึ่งเป็นสถาปนิกผู้มีชื่อเสียงในยุคนั้น มัสยิดเชคลุตฟุ้ลลอฮ์ สร้างขึ้นตามคำสั่งของ ชาห์อับบาสที่

มัสยิดชาห์ ซึ่งรู้จักกันในชื่ออื่น เช่น มัสยิดสุลต่าน มัสยิดญาเมียะอ์ อับบาซี และภายหลังการปฏิวัติอิหร่านปี ค.ศ. 1979 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มัสยิดอิมาม ถือเป็นมัสยิดประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดของเมืองอิสฟาฮาน และเป็นหนึ่งในมัสยิดหลักของ จัตุรัสนัคเชห์ญะฮอน ที่สร้างขึ้นในยุคของราชวงศ์ซาฟาวีย์ และนับว่าเป็นหนึ่งในผลงานทางสถาปัตยกรรมอิสลามที่สำคัญของอิหร่าน มัสยิดแห่งนี้ถือเป็นผลงานชิ้นเอกอันเป็นอมตะแห่งศตวรรษที่ 11 ของฮิจเราะห์ในด้าน สถาปัตยกรรม

จัตุรัสนักเชห์ญาฮอน์ หรือที่เคยรู้จักในชื่อเดิมว่า “จัตุรัสชาห์” และหลังการปฏิวัติอิหร่านในปี 1979 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “จัตุรัสอิมาม” เป็นจัตุรัสหลักของเมืองอิสฟาฮาน ตั้งอยู่ใจกลางเขตประวัติศาสตร์นักเชห์ญาฮอน์ รอบๆ จัตุรัสแห่งนี้มีอาคารประวัติศาสตร์สำคัญ 4 แห่ง ได้แก่ พระราชวังอาลีกอพู มัสยิดชาห์ (หรือมัสยิดอิมาม) มัสยิเชค ลุตฟุลลอฮ์ และซาร์ดัรกัยซารีเยห์(ประตูทางเข้าตลาดใหญ่ของอิสฟาฮาน)

ซัร ออกอซัยยิด หมู่บ้านประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยู่ใน Chaharmahal และ Bakhtiari ซึ่งเข้าถึงจังหวัด Isfahan จากทางใต้ และเมือง Khuzestan จากทางตะวันตก หมู่บ้านที่สวยงามของ ซัร ออกอซัยยิด เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวภูมิภาค Kohrang นอกเหนือจากโบราณสถานที่เก่าแก่และมีบริบททางประวัติศาสตร์แล้ว หมู่บ้านแห่งนี้ยังดึงดูดความสนใจในด้านการแสวงบุญและท่องเที่ยว ในทุกปีหมู่บ้านแห่งนี้จะดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมากจากทุกภาค

Bardgori หรือ การฝังศพด้วยหินเป็นหลุมฝังศพโบราณตั้งแต่สมัย Medes จนถึงสิ้นสุดยุค Sasanian ซึ่งถูกฝังไว้ในห้องหินเนื่องจากความเชื่อของชาวโซโรอัสเตอร์ในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์ของดิน ภูมิภาค ชะฮอรมะฮอล และ บัคติยอรี – Berdgoris เป็นงานหินที่เก่าแก่ที่สุดในจังหวัดชะฮอรมะฮอล และ บัคติยอรี ซึ่งอยู่ในยุค Median จนกระทั่งสิ้นสุดการปกครองของ Sasanian

ห้องกระจก Shahr Kurd มีความเกี่ยวข้องกับสมัย Qajar และตั้งอยู่ใน Shahr Kurd ทางฝั่งตะวันตกของถนน North Wali Asr  ผลงานชิ้นนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในงานประจำชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 29 มีนาคม1999 โดยมีหมายเลขทะเบียน 2286  

ตาน้ำ Dime เป็นชื่อของตาน้ำที่อยู่ถัดจากหมู่บ้าน Dime ในเมือง Kohrang จังหวัด ชะฮอรมะฮอล และ บัคติยอรีตาน้ำนี้เป็นหนึ่งในสายหลักของแม่น้ำ Zayandeh และอยู่ห่างจาก Chalgerd 10 กม. จากการสำรวจพบว่าน้ำในตาน้ำแห่งนี้อุดมไปด้วยแร่ธาตุ และเป็นหนึ่งในน้ำที่มีความละมุนที่สุดในโลก และมีคุณสมบัติพิเศษในการรักษา เช่น การป้องกันฟันผุเนื่องจากมีแคลเซียมและรักษานิ่วในไต