มัสยิดญาเมียะอ์ ชูชตัร การก่อสร้างมัสยิดญาเมียะอ์ ชูชตัรเกี่ยวข้องกับการเริ่มต้นของศาสนาอิสลามและช่วงเวลาของคอลีฟะฮ์ราชวงศ์อับบาซียะฮ์คนที่ 13 ซึ่งปกครองในช่วงเวลาของอิหม่ามฮะซันอัสการี(อ) มัสยิดญาเมียะอ์ ชูชตัร ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของเมืองชูชตัร และตามบันทึกประวัติศาสตร์ มัสยิดแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปี 254 โดย อัลมุอ์ตัซบิลลาฮ์ (คอลีฟะฮ์ราชวงศ์อับบาซียะฮ์คนที่ 13) และแล้วเสร็จในปีต่อมาโดย อัลมุอ์ตะร็อชบิลลาห์ (คอลีฟะฮ์ราชวงศ์อับบาซียะฮ์คนต่อมา)
หลุมฝังศพของ บัรรอ์ อิบนุ มาลิก หลุมฝังศพของ บัรรอ์ อิบนุ มาลิก เป็นของยุค ซาฟาวิด และตั้งอยู่ใน เมืองชูชตัร, ถนนชารีอะตีย์ ตะวันตก เชื่อมกับถนน บัรรออ์ อิบนุ มาลิก ปัจุบันได้รับการจดทะเบียนเป็นหนึ่งในผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน 1378 โดยมีหมายเลขทะเบียน 2447 .
ยะอ์กูบ ลีสต์ ผู้ก่อตั้งราชวงศ์เปอร์เซีย ซาฟารีย์ เป็นผุ้ปกป้องภาษาเปอร์เซียและเป็นผุ้บุกโจมตีกรุงแบกแดด เพื่อรักษาอำนาจอธิปไตยเหนือดินแดนของเขา ตำแหน่งของหลุมฝังศพของยะอ์กูบ ลีสต์ ยังไม่เป็นที่แน่ชัด หลุมฝังศพของชาฮ์ อบุ้ลกอเซ็ม ในหมู่บ้าน ชาฮ์ อบุ้ลกอเซ็ม ซึ่งห่างจากถนนเดสฟูลถึงถนนชูชตัร สิบกิโลเมตร เป็นสถานที่ที่บางคนแนะนำว่าเป็นสุสานของ ยะอ์กูบ ลีสต์ ถัดจากสุสานนี้ มีซากปรักหักพังที่บางคนแนะนำว่าเป็นเศษซากของเมือง เกนดีชาพูร แต่บางคนก้ออกมาปฎิเสธว่าไม่ได้เป็นสุสานของยะอ์กูบ ลีสต์
กูลฟาร เป็นชื่อเดียวกับหมู่บ้าน กุฮ์บอด 2 เป็นหนึ่งในทรัพย์สินและดินแดนของตระกูล Farz Ali Vand ของชนเผ่า อาลี มะห์มูดีย์ (ซึ่งได้รับการจดทะเบียนภายใต้ชื่อ Kol Far ศิลาจารึกในรายการผลงานระดับชาติของอิหร่าน) เป็น การสลักบนหินในยุคอีลอมียอน – ยุคอัลยะมาอีย์ หมู่บ้าน Kol Farah ตั้งอยู่ในเมือง อีเซะฮ์ ผลงานชิ้นนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นงานประจำชาติอิหร่านชิ้นหนึ่งเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1932 โดยมีหมายเลขทะเบียน 133
อัชก์ฟัต ซัลมาน (อาราม Tarisha) เป็นที่เก็บอักษรคูนิฟอร์มที่ใหญ่ที่สุดของ อัชก์ฟัต สุไลมาน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอีเซะฮ์ ประกอบด้วยภาพนูนต่ำนูนสูงสี่ภาพในยุค Elamian และซากอาคารที่เป็นของ Atabakan สถานที่นี้เป็นที่บูชาของ Trisha หนึ่งในเทพเจ้า Elamite บริเวณนี้นอกจากศิลาจารึกแล้วยังมีถ้ำและบ่อน้ำแร่จากใจกลางภูเขา และอักษรคูนิฟอร์มที่ใหญ่ที่สุดจากสมัยอีลามีร์ พบในถ้ำแห่งนี้ ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงสมัยชาเฮ็ก อีลามีร์ กษัตริย์พื้นเมืองของอายาพีร์ หรือ อายาเท็ม
ผลงานอันทรงคุณค่าของคุงอัจดาร์เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานโบราณของจังหวัดคูเซสตอน ซึ่งอยู่ห่างจากอิเซะห์ 15 กม. หมู่บ้านคุงอัจดาร์ตั้งอยู่ทางตะวันออกซึ่งอยู่ในพื้นที่ของชนเผ่าโนโรซีย์ หินสลักนี้เป็นผลงานอันทรงคุณค่าในยุคเอลาเมียนและยุคปาร์เธียน น่าเสียดายที่ผลงานที่ล้ำค่าของ Elam นี้เลือนลางไปมาก หินสลักยุคปาร์เธียน จะเห็นรูปชายบนหลังม้า ชายยืนอยู่ตรงกลาง มีชายสามคนอยู่ในลักษณะยืนและมีนกพิราบสองตัว ชายขี่ม้าที่น่าเกรงขามสวมหมวกกษัตริย์ และและเขาเข้าไปหาคนทั้งสี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขาและอาจจะกล่าวขอบคุณและชมเชยเขา ว่ากันว่าชายที่อยู่บนหลังม้าคือ Mehrdad Parthian บุคคลที่ยืนอยู่ตรงกลางภาพและใบหน้าของเขาปรากฏจากด้านหน้าคือผู้ปกครองท้องถิ่นซึ่งมีรูปร่างสูงกว่าคนอื่น ๆ มีผ้าคลุมไหล่และมือซ้ายที่เอวมีดาบ อีกด้านหนึ่งของจารึก มองเห็นภาพคนอีกสามคนยืนอยู่ คนแรกเป็นนักบวชถือผลไม้คล้ายผลสน อีกสองคนที่เอามือไพล่น่าจะเป็นยาม มีปากนกพิราบที่แกะสลักระหว่างกษัตริย์บนหลังม้ากับผู้ปกครองที่รูปร่างสูง มีวงแหวนแห่งอำนาจและทรงกลมของกษัตริย์ที่ไม่มีสัญลักษณ์ประดับใดๆ ถูกสลักไว้เพื่อแสดงความน่าเกรงขามและสง่าราศีของการประทับอยู่ของกษัตริย์เท่านั้น ภาพสลักนี้แสดงถึงพิธีกรรมของการบังคับใช้อำนาจการปกครองโดย Mehrdad Parshani ผลงานอันทรงคุณค่าของคุงอัจดาร์ค้นพบในปี 1961 โดยหลุยส์ แวนเดนเบิร์ก
ช็อรทอกีย์ คัยรอบอด์ มีความเกี่ยวข้องกับในยุค Sasanian ตั้งอยู่บนถนน Gachsaran ไปยังลีชเตอร์, คัยรอบอด์ และ เดะฮ์เด็ช ในพื้นที่ คัยรอบอด์ ผลงานชิ้นนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 โดยมีหมายเลขทะเบียน 371
Teshkoh หรือ ภูเขาที่ลุกเป็นไฟแห่ง Ramhormoz เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของ Ramhormoz ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนในรายการมรดกของชาติด้วย ภูเขานี้ตั้งอยู่บนถนน Ramhormoz ไปทางแม่น้ำเหลืองและระหว่างทางไป Khadijah และ Mamatin ซึ่งอยู่หลังหมู่บ้าน Gonbad Leran ซึ่งถูกเผาไหม้ทั้งกลางวันและกลางคืนตั้งแต่อดีตอันไกลโพ้น คนในท้องถิ่นเรียกภูเขานี้ว่า “ทาชโก” ตั้งแต่สมัยโบราณ ผู้เชี่ยวชาญด้านธรณีวิทยากล่าวว่า สาเหตุของการลุกไหม้ของภูเขาคือกำมะถันที่มีอยู่ในพื้นดินและการปล่อยก๊าซธรรมชาติจากความลึกของพื้นดินสู่พื้นผิว ก๊าซไฮโดรคาร์บอนผ่านชั้นต่างๆ ของโลก และลุกเป็นไฟจากทุกรอยแยกและรอยแตกบนผิวโลก เพื่อให้มองเห็นแสงที่ลุกไหม้ของก๊าซนี้ได้มากขึ้นในเวลากลางคืนในนบริเวณใกล้เคียงของ Tashkoh เนื่องจากมีก๊าซที่ปล่อยออกมาในอากาศ จึงไม่สามารถจุดไฟได้อีก
พื้นที่ชุ่มน้ำ Miangaran ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเชิงเขา Zagros และห่างจากเมือง Izeh ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดคุเซสตอนหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งนี้ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีชื่อเสียงของอิหร่าน มีพื้นที่เฉลี่ย 2,500 เฮกตาร์ ซึ่งในฤดูฝนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูหนาวจะมีพื้นที่มากกว่า 3,000 เฮกตาร์ และในปีที่มีฝนตกน้อยจะมีพื้นที่น้อยกว่า 2,500 เฮกตาร์ รอบทะเลสาบมีหมู่บ้านของชนเผ่า Nowrozi ในอดีตแหล่งรายได้ของชาวพื้นที่ชุ่ม Miangaran มาจากการปศุสัตว์และเกษตรกรรม โดยเฉพาะการปลูกข้าวสาลี ข้าวบาร์เลย์ ถั่วเขียว และข้าว แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา พวกเขาหันมาทำงานราชการ บริหาร วิชาการ ฯลฯ เดือนที่ฝนตกชุกที่สุดของปีในพื้นที่ชุ่มน้ำนี้คือ เดือนมกราคม และฝนตกน้อยที่สุดตั้งแต่ปลายเดือนมิถุนายนถึงกลางเดือนตุลาคม ความชื้นต่ำสุดคือ 25% สภาพอากาศในภูมิภาคนี้มักจะชื้นในฤดูร้อนและในฤดูหนาวอากาศจะหนาวเย็นจนในบางครั้งความสูงรอบๆ ถูกปกคลุมด้วยหิมะ
น้ำตก Shevi เป็นน้ำตกธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลางและเป็นหนึ่งในน้ำตกที่สวยที่สุดในอิหร่าน น้ำตก Shevi ตั้งอยู่ในตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ E484936 N324745 ตรงภูเขา Zagros ในหมู่บ้านชื่อ Shevi อยู่ในเมือง Dezful ในจังหวัด คูเซสตอน น้ำตกแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในงานระดับชาติของอิหร่าน และเป็นงานธรรมชาติแห่งชาติงานแรกของจังหวัดคูเซสตอน เมื่อวันที่ 19 มกราคม 2015 น้ำตก Shevi ซึ่งตั้งอยู่ใกล้ภูเขา Salon ห่างจากใจกลางเมือง Dezful 110 กม. มีธรรมชาติที่สวยงามและเขียวขจีในฤดูใบไม้ผลิ ช่วงเวลาที่ดีที่สุดในการเยี่ยมชมน้ำตกแห่งนี้คือช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ โดยเฉพาะเดือนเมษายน ซึ่งเป็นช่วงที่อากาศในฤดูใบไม้ผลิช่วยเพิ่มความสดชื่นและความเขียวขจีให้กับบริเวณนี้