พิพิธภัณฑ์ที่งดงามและเต็มไปด้วยความลึกลับ พิพิธภัณฑ์ที่เต็มไปด้วยสีสันและชีวิต ซึ่งชวนให้สายตาของผู้ชมทุกคนต้องหลงใหล และช่างน่าอัศจรรย์ใจเหลือเกินสำหรับผู้สร้างแสง สี และชีวิตอันงดงามเช่นนี้ ตำนานแห่งศิลปะผู้มีใบหน้าอันอ่อนโยน ผู้ซึ่งด้วยฝีมืออันแสนประณีต ได้รังสรรค์ลวดลายโค้งเว้าอ่อนช้อยอันน่าหลงใหลขึ้นมา อาจารย์มะห์มูด ฟาร์ช์เชียน เกิดในปี  1308 (ตามปฏิทินอิหร่าน) ที่เมืองอิสฟาฮาน เขาเริ่มเรียนศิลปะตั้งแต่อายุ 7 ขวบกับอาจารย์ฮัจญ์มีร์ซา ออกอ อิมามี

พิพิธภัณฑ์อักษรศาสตร์และคัมภีร์เมียร์อีมาด ตั้งอยู่หนึ่งในอาคารเก่าแก่ของกลุ่มอาคารทางวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ซาอ์ด ออบอด์ อาคารของพิพิธภัณฑ์นี้คาดว่าสร้างขึ้นในช่วงปลายศตวรรษที่ 13 และต้นศตวรรษที่ 14 ฮิจเราะห์จันทรคติ เนื่องจากความคล้ายคลึงกับอาคารในช่วงปลายราชวงศ์กาญาร์ รูปแบบสถาปัตยกรรมของอาคารจึงคล้ายกับยุคเปลี่ยนผ่าน ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงปลายกาญาร์และต้นราชวงศ์ปาห์ลาวี อาคารของพิพิธภัณฑ์เมียร์อีมาดในอดีตเคยเป็นที่พักของบุตรสองคนของมูฮัมหมัดเรซา ปาห์ลาวี คือ ฟาราห์นาซ และอาลีเรซา อาคารนี้มีทั้งหมดสองชั้น ออกแบบโดยผสมผสานระหว่างสถาปัตยกรรมแบบดั้งเดิมของอิหร่านและยุโรป ภายหลังการปฏิวัติ อาคารนี้ถูกปล่อยทิ้งไว้โดยไม่มีการใช้งานอยู่นาน

อาคารแห่งนี้สร้างขึ้นในสมัยเรซา ชาห์ โดยมีพื้นที่ใช้สอยประมาณ 3,000 ตารางเมตร มีทั้งหมดสองชั้นครึ่ง และก่อสร้างในปี 1317 ฮิจเราะห์ เพื่อใช้เป็นที่พำนักของทาจ อัลโมลูค พระมเหสีองค์ที่สองของเรซา ชาห์ และพระราชมารดาของมูฮัมหมัดเรซา ชาห์ ในช่วงปี  1351–1352 อาคารหลังนี้ได้รับการบูรณะโดยฝ่ายวิศวกรรมของพระราชวังซาดอาบาด และต่อมาได้มอบให้แก่ชาห์รอม พระโอรสของเจ้าหญิงอัชรัฟ

พระราชวังมิลลัต เป็นพระราชวังที่ใหญ่ที่สุดในกลุ่มพระราชวังซาอ์ด ออบอด์โดยมีพื้นที่อาคารประมาณ 7,000 ตารางเมตร และประกอบด้วยห้องต่างๆ มากกว่า 61 ส่วน (ไม่รวมบันได ทางเดินเชื่อมต่อ  ห้องลิฟต์ และพื้นที่ระบบสาธารณูปโภคต่างๆ) ในอดีต ตามสภาพการณ์ทางประวัติศาสตร์และการเมือง พระราชวังแห่งนี้เคยมีชื่อเรียกแตกต่างกัน เช่น พระราชวังชาห์, พระราชวังส่วนพระองค์  พระราชวังสีขาวส่วนพระองค์

ในบรรดาพระราชวังและคฤหาสน์งดงามทั้งหมดในเขตพระราชวังซาอ์ด ออบอด์ มีพระราชวังหลังเล็กแต่เปี่ยมด้วยเสน่ห์แห่งหนึ่งชื่อว่า “พระราชวังบะห์มัน” ซึ่งสร้างขึ้นในช่วงปลายของยุคราชวงศ์กาญาร์ บนเนินเขาธรรมชาติริมแม่น้ำทาจ์รีช พระราชวังแห่งนี้เชื่อมต่อกับถนนสายหลักผ่านสะพานที่ไม่กว้างมากนัก พระราชวังบะห์มันเป็นของ “บะห์มัน ปาห์ลาวี” บุตรชายของโกลามเรซา ปาห์ลาวี ซึ่งเป็นพระโอรสลำดับที่5 ของเรซา ปาห์ลาวี กับทูราน ซะลีมี โกลามเรซา ปาห์ลาวีสมรสกับโฮมา อะลัม

อาคารพิพิธภัณฑ์เครื่องแต่งกายราชวงศ์ปัจจุบัน คือ พระราชวังฤดูร้อนของชัมส์ ปาห์ลาวี พี่สาวแท้ๆ ของโมฮัมหมัดเรซา ปาห์ลาวี สร้างขึ้นในสมัยรัชสมัยของพระเจ้าเรซา ชาห์ ตั้งแต่ปี 1314  และเสร็จสมบูรณ์ในปี 1318 พระราชวังหลังนี้มีพื้นที่ประมาณ 2,600 ตารางเมตร มี2ชั้นและชั้นใต้ดิน ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ซาอ์ด ออบอด์ ใกล้ประตูทางเหนือ

พระราชวังชาห์วันด์ หรือที่ปัจจุบันเรียกว่า “พระราชวังพิพิธภัณฑ์เขียว” เป็นหนึ่งในพระราชวังที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ อาคารเดิมซึ่งเป็นอาคารครึ่งชั้นนั้นเป็นของ “อาลีคาน วาลี” เจ้าที่ดินชื่อดังในสมัยราชวงศ์กาญาร์ ต่อมาในปี 1301 พระราชวังนี้ถูกซื้อโดยเรซา คานในราคา 7,000 โตมาน หลังจากนั้น “มิรซา ญะอ์ฟัร คาน สถาปนิกใหญ่” ได้สร้างพระราชวังฤดูร้อนของเรซา

สถานที่แห่งนี้ในสมัยราชวงศ์ปาห์เลวีที่ 2 เป็นที่รู้จักในชื่อว่า “ครัวพิเศษ” มีพื้นที่ประมาณ 800 ตารางเมตร ตั้งอยู่กลางสวนซาอ์ด ออบอด์ ริมแม่น้ำดาร์บันด์ อาคารปัจจุบันสร้างและบูรณะในสมัยปาห์เลวีที่ 2 แต่เมื่อตรวจสอบชั้นใต้ดินจะพบกับห้องใต้ดินและซุ้มโค้งแบบโบราณ ซึ่งจากลักษณะสถาปัตยกรรมแสดงให้เห็นว่าส่วนหนึ่งของอาคารมีอายุย้อนกลับไปถึงสมัยปาห์เลวีที่ 1 อาคารนี้มีสองชั้น คือชั้นล่างและชั้นใต้ดิน ครัวพิเศษแห่งนี้ให้บริการแก่พระราชวังขาว (หรือพระราชวังแห่งชาติ) ด้วยเหตุนี้ครัวอื่นๆ

พิพิธภัณฑ์อาวุธของราชสำนัก ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกลุ่มอาคารวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ซาอ์ด ออบอด์ อาคารหลังนี้เคยเป็นที่พักอาศัยของ “โกลามเรซา ปาห์ลาวี” น้องชายของกษัตริย์อิหร่านก่อนการปฏิวัติอิสลาม ภายในพิพิธภัณฑ์จัดแสดงอาวุธปืนมากกว่า 110 กระบอก ประกอบด้วยปืนล่าสัตว์ ปืนสงคราม ปืนพก และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่เคยเป็นของกษัตริย์ปาห์ลาวีที่สองและบุคคลในราชสำนัก นอกจากนี้ยังมีอาวุธบางส่วนที่เป็นของขวัญจากบุคคลสำคัญทางการเมืองและทหารจากประเทศต่าง ๆ มอบให้กับโมฮัมหมัดเรซา ปาห์ลาวี

กลุ่มอาคารวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ซาอ์ด ออบอด์ คือกลุ่มของพระราชวังและคฤหาสน์ต่าง ๆ ที่ตั้งอยู่ในย่านดาร์บันด์ ซึ่งเป็นพื้นที่ทางตอนเหนือสุดของภูเขาเอลบอร์ซ บนพื้นที่ทั้งหมดประมาณ 110 เฮกตาร์ ภายในบริเวณมีพื้นที่ป่าไม้ประมาณ 180 เฮกตาร์ รวมถึงแหล่งน้ำธรรมชาติ คูน้ำ สวนผลไม้ เรือนเพาะชำ และถนนหลายสายที่ตัดผ่านอย่างสวยงาม อาณาเขตของพื้นที่นี้ล้อมรอบด้วยภูเขาเอลบอร์ซทางทิศเหนือ โกลาบดาร์เรห์ทางทิศตะวันออก วาเลนจักทางทิศตะวันตก