กูลฟาร เป็นชื่อเดียวกับหมู่บ้าน กุฮ์บอด 2 เป็นหนึ่งในทรัพย์สินและดินแดนของตระกูล Farz Ali Vand ของชนเผ่า อาลี มะห์มูดีย์ (ซึ่งได้รับการจดทะเบียนภายใต้ชื่อ Kol Far ศิลาจารึกในรายการผลงานระดับชาติของอิหร่าน) เป็น การสลักบนหินในยุคอีลอมียอน – ยุคอัลยะมาอีย์ หมู่บ้าน

อัชก์ฟัต ซัลมาน (อาราม Tarisha) เป็นที่เก็บอักษรคูนิฟอร์มที่ใหญ่ที่สุดของ อัชก์ฟัต สุไลมาน ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของอีเซะฮ์ ประกอบด้วยภาพนูนต่ำนูนสูงสี่ภาพในยุค Elamian และซากอาคารที่เป็นของ Atabakan  สถานที่นี้เป็นที่บูชาของ Trisha หนึ่งในเทพเจ้า Elamite บริเวณนี้นอกจากศิลาจารึกแล้วยังมีถ้ำและบ่อน้ำแร่จากใจกลางภูเขา และอักษรคูนิฟอร์มที่ใหญ่ที่สุดจากสมัยอีลามีร์ พบในถ้ำแห่งนี้ ซึ่งมีอายุย้อนไปถึงสมัยชาเฮ็ก

ผลงานอันทรงคุณค่าของคุงอัจดาร์เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานโบราณของจังหวัดคูเซสตอน ซึ่งอยู่ห่างจากอิเซะห์ 15 กม. หมู่บ้านคุงอัจดาร์ตั้งอยู่ทางตะวันออกซึ่งอยู่ในพื้นที่ของชนเผ่าโนโรซีย์ หินสลักนี้เป็นผลงานอันทรงคุณค่าในยุคเอลาเมียนและยุคปาร์เธียน น่าเสียดายที่ผลงานที่ล้ำค่าของ Elam นี้เลือนลางไปมาก หินสลักยุคปาร์เธียน จะเห็นรูปชายบนหลังม้า ชายยืนอยู่ตรงกลาง มีชายสามคนอยู่ในลักษณะยืนและมีนกพิราบสองตัว ชายขี่ม้าที่น่าเกรงขามสวมหมวกกษัตริย์ และและเขาเข้าไปหาคนทั้งสี่ที่ยืนอยู่ข้างหน้าเขาและอาจจะกล่าวขอบคุณและชมเชยเขา ว่ากันว่าชายที่อยู่บนหลังม้าคือ Mehrdad Parthian บุคคลที่ยืนอยู่ตรงกลางภาพและใบหน้าของเขาปรากฏจากด้านหน้าคือผู้ปกครองท้องถิ่นซึ่งมีรูปร่างสูงกว่าคนอื่น ๆ

ช็อรทอกีย์ คัยรอบอด์  มีความเกี่ยวข้องกับในยุค Sasanian  ตั้งอยู่บนถนน Gachsaran ไปยังลีชเตอร์, คัยรอบอด์ และ เดะฮ์เด็ช ในพื้นที่ คัยรอบอด์ ผลงานชิ้นนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 โดยมีหมายเลขทะเบียน 371

Teshkoh หรือ ภูเขาที่ลุกเป็นไฟแห่ง Ramhormoz เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวของ Ramhormoz ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนในรายการมรดกของชาติด้วย ภูเขานี้ตั้งอยู่บนถนน Ramhormoz ไปทางแม่น้ำเหลืองและระหว่างทางไป Khadijah และ Mamatin ซึ่งอยู่หลังหมู่บ้าน Gonbad Leran ซึ่งถูกเผาไหม้ทั้งกลางวันและกลางคืนตั้งแต่อดีตอันไกลโพ้น คนในท้องถิ่นเรียกภูเขานี้ว่า “ทาชโก” ตั้งแต่สมัยโบราณ

พื้นที่ชุ่มน้ำ Miangaran ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของเชิงเขา Zagros และห่างจากเมือง Izeh ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดคุเซสตอนหนึ่งกิโลเมตรครึ่ง พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งนี้ซึ่งเป็นหนึ่งในพื้นที่ชุ่มน้ำที่มีชื่อเสียงของอิหร่าน มีพื้นที่เฉลี่ย 2,500 เฮกตาร์ ซึ่งในฤดูฝนโดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูหนาวจะมีพื้นที่มากกว่า 3,000 เฮกตาร์ และในปีที่มีฝนตกน้อยจะมีพื้นที่น้อยกว่า 2,500 เฮกตาร์  รอบทะเลสาบมีหมู่บ้านของชนเผ่า Nowrozi ในอดีตแหล่งรายได้ของชาวพื้นที่ชุ่ม

น้ำตก Shevi เป็นน้ำตกธรรมชาติที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกกลางและเป็นหนึ่งในน้ำตกที่สวยที่สุดในอิหร่าน น้ำตก Shevi ตั้งอยู่ในตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ E484936 N324745 ตรงภูเขา Zagros ในหมู่บ้านชื่อ Shevi อยู่ในเมือง Dezful ในจังหวัด คูเซสตอน น้ำตกแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในงานระดับชาติของอิหร่าน และเป็นงานธรรมชาติแห่งชาติงานแรกของจังหวัดคูเซสตอน เมื่อวันที่ 19

สะพานชาโล เป็นทางเดินที่มีอายุหลายพันปี ซากและหลักฐานรอบๆ ทางเดินนี้เป็นเครื่องยืนยันถึงศิลปะสถาปัตยกรรมและความคิดของชาวอิหร่านโบราณ ซึ่งตั้งอยู่บนเส้นทางของถนนสายประวัติศาสตร์แห่งเดซปาร์ตสะพานแห่งนี้ซึ่งจมอยู่ใต้น้ำเนื่องจากน้ำท่วมของเขื่อนการุณ 3 ได้นำความทรงจำมากมายไปด้วย รวมถึงความทรงจำของคุช อิล บัคเทียรี ผู้ซึ่งต้องข้ามช่องเขานี้ทุกปีเพื่อข้ามการุณที่ไหลเชี่ยวสะพานชาโลอันเก่าแก่ประกอบด้วยเสายาวแข็งแรงสองต้น เชือกหนาที่แข็งแรงสองเส้น สะพานนี้เคยเป็นสะพานไม้มาก่อน และเป็นการผสมระหว่างไม้กับเชือก ต่อมาได้ต่อปลายทั้งสองของสะพานด้วยสายเคเบิล    

Duravantash Ziggurat (ภาษาอัสซูเรียน : Dūr Untaš; Elamite: Untl Untaš dNapiriša) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ Chughaznabil เป็นศาสนสถานโบราณที่สร้างขึ้นเมื่อราว 1250 ปีก่อนคริสตกาลในอารยธรรมเอลาไมต์ ซิกกุรัต นี้เป็นอาคารศูนย์กลางของโบราณสถานที่เหลืออยู่จากคอมเพล็กซ์ Elamite Duravantash ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับ

ระบบบริหารจัดการน้ำเมือง “ชูชตัร” ระบบน้ำโบราณของเมืองชูชตัร (อังกฤษ: Shushtar Historical Hydraulic System) เป็นที่รู้จักกันในฐานะ โครงสร้างการบริหารจัดการน้ำเก่าแก่ที่สุดของเมืองชูชตัร ที่เป็นที่รวมของอนุสาวรีย์ 13 แห่งที่เชื่อมต่อถึงกันและรวมถึงสะพาน  เขื่อน โรงสี น้ำตก คลองที่ที่ขุดโดยมนุษย์ และอุโมงค์ส่งน้ำขนาดใหญ่ที่ทำงานมาอย่างยาวนานจากยุค Achaemenid จนถึงยุค