หมู่บ้าน มอคูนีก เป็นหมู่บ้านที่ตั้งอยู่ในตำบล โดรุก ภาคกลางของเขต ซาร์บีเช่ห์จังหวัด โครอซานใต้ หมู่บ้านแห่งนี้ถือเป็นหมู่บ้านมหัศจรรย์แห่งหนึ่งของโลก ตามสำมะโนของศูนย์สถิติอิหร่านในปี 2010 จำนวนประชากรของเมืองคือ 739 คน (164 ครัวเรือน)    

คฤหาสน์และสวนอักบารีเยห์ เป็นหนึ่งในอาคารประวัติศาสตร์ของเมือง บีรญันด์ อาคารหลังนี้สร้างขึ้นในสมัย ​​กอญอร โดย ชันกัต อัล มุลูก เป็นอาคารสองชั้น มีสวนนี้ตั้งอยู่สุดถนน มุอัลลิม ในหมู่บ้าน อักบารีเยห์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัด โครอซานใต้ ด้วยการขยายตัวของเมือง บีรญันด์ สวนแห่งนี้จึงตั้งอยู่ในตัวเมือง สวนแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในการประชุมยูเนสโกครั้งที่

เป็นเทือกเขาขนาดเล็กตั้งอยู่ทางตะวันตกของเนห์บันดอน 5 กิโลเมตร ซึ่งกว้างหนึ่งกิโลเมตรและยาว 25 กิโลเมตร และเป็นหนึ่งในความงามทางธรณีวิทยาที่ดีที่สุดในอิหร่านตะวันออก ภูเขาประเภทนี้มีอยู่ในอิหร่านเฉพาะในเมือง ชอบะฮร และ เนห์บันดอน เท่านั้น ภูเขาขนาดเล็กในเนห์บันดอนถือเป็นหนึ่งในพื้นที่นันทนาการที่สำคัญที่สุดของเมืองนี้ บางแห่งมีความสูงเพียง 5 เมตร และเนื่องจากภูเขาเหล่านี้ตั้งอยู่ติดกันด้วยความสลับซับซ้อนพิเศษและมีขนาดต่างกัน จึงเรียกว่าเทือกเขาขนาดเล็ก ภูเขาเหล่านี้เป็นตะกอนและมีรูปร่างขรุขระ ซึ่งเกิดจากการกัดเซาะของฝนและลม

ป้อม ฟอร์ก เป็นป้อมในหมู่บ้าน ฟอร์ก ของเมือง ดัรมะยอน ในจังหวัด  โครอซานใต้ ป้อมนี้อยู่ห่างจากศูนย์กลาง 5 กิโลเมตร การปรากฏตัวของพื้นที่ภูเขาหลายแห่งทำให้นิกายอิสไมลีเข้ามาในพื้นที่นี้และเพื่อป้องกันตัวเอง พวกเขาสร้างและปราสาทที่สูงและแข็งแกร่งไว้ในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเมืองนี้และเมืองทางใต้อื่นๆ ของโคราซาน ในแง่ของภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของพื้นที่ การก่อสร้างปราสาท ฟอร์กเริ่มขึ้นในช่วงสมัยการปกครองของ นาดีร ชาฮ์ อัฟชอร

ปราสาท รุสตั้ม โคเซฟ  ตั้งอยู่ในหมู่บ้าน กันญ์ ในเมือง โคเซฟ ปราสาทแห่งนี้ตั้งอยู่บนเนินเขาสูงที่มองเห็นที่ราบ โคเซฟ และที่ราบ มอญอน และเป็นหนึ่งในปราสาทหลักของราชวงศ์ อิสมาอีลีย์ ของ กอเชสตอน ซึ่งมีการก่อสร้างครั้งแรกย้อนกลับไปในสมัย ​​Sassanid และต่อมาได้มีการสร้างใหม่และนำกลับมาใช้ใหม่โดย อิสมาอีลิส บางคนเรียกปราสาท

ปราสาทเนห์บันดอนเป็นของยุคพาร์เธียน – ยุคประวัติศาสตร์หลังอิสลาม –  และตั้งอยู่ในเมืองเนห์บันดอนซึ่งเป็นปราสาทเก่าแก่ของเมือง อาคารหลังนี้ซึ่งเรียกอีกอย่างว่า ชาฮ์เดจซ์ และ ชาฮ์ดุสด์ เป็นอาคารป้อมเพื่อป้องกันที่คล้ายกับค่ายทหารขนาดใหญ่และพบว่ามีความจุจำนวนคนได้ถึง 3,000 คน สถาปัตยกรรมอิหร่านของปราสาทเนห์บันดอนมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว เนื่องจากหินที่ใช้ในปราสาทแห่งนี้สร้างกำแพงปราสาทโดยไม่ใช้ปูน ปราสาทนี้ได้รับการจดทะเบียนเป็นหนึ่งในผลงานระดับชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2479 โดยมีหมายเลขทะเบียน

ป้อมปราการ โคลอห์ฟารังกี เป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของเมือง บีรญันด์ อาคารหลังนี้สร้างขึ้นในสมัย ​​Qajar และระหว่างปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 1264 และ 1313 และปัจจุบันป้อมปราการแห่งนี้ตั้งอยู่ในเขตผู้ว่าการของบีรญันด์ อาคารหลังนี้ ซึ่งในอดีตเคยถูกเรียกโดยชื่ออื่นๆ เช่น ป้อมปราการ ฮุเซน อัดเดาละฮ์ , พระราชวัง บีบีอะรูซ

ปราสาทลูกสาว ฟิรดูวส์ ปราสาท ลูกสาว ฟิรดูวส์ เป็นป้อมปราการที่เหลืออยู่ที่ก่อตั้งโดย ราชวงศ์อิสมาอีลิส และมีอายุย้อนไปถึงศตวรรษที่ 5 และ 6 ปีฮิเราะฮ์ศักราช ซึ่งตั้งอยู่ 8 กิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองฟิรดูวส์ และ 2 กิโลเมตรจากหมู่บ้าน ฮะซันออบอด ปราสาทนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนกับหมายเลข

Taq-e Bostan (หมายถึงซุ้มประตูหิน) ซึ่งการสกัดหิน และจารึกมีขึ้นในสมัยซาซาเนียน ซึ่งตั้งอยู่ในอิหร่านในย่าน Taq-e Bostan ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองเคร์มอนชอฮ์และทางตะวันตกของอิหร่าน  ผลงานชิ้นนี้สร้างขึ้นในศตวรรษที่สามและมีคุณค่าทางศิลปะและประวัติศาสตร์อย่างมาก  ฉากประวัติศาสตร์หลายฉาก เช่น พิธีราชาภิเษกของโคสโร พารวีซ, พิธีราชาภิเษกของอัรด์ชีร ที่2, พิธีราชาภิเษกของชอฮ์พูรที่ 2 และ 3

Behistun สถานที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม (ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นสถานที่ ในรายชื่ออนุสรณ์สถานแห่งชาติของอิหร่าน) เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่เกี่ยวข้องกับยุคประวัติศาสตร์ต่างๆ ก่อนอิสลาม หลังอิสลาม และยุคก่อนประวัติศาสตร์   Behistun เป็น พื้นที่ทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ที่ตั้งอยู่บนเนินเขา ซึ่งอยู่ใกล้กับถนนโบราณเส้น เคร์มอนชอฮ์ ไปยัง ฮาเมดอน  ผลงานทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมชิ้นนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นหนึ่งในอนุสรณ์สถานแห่งชาติของอิหร่านเมื่อวันที่ 29 กันยายน 2002โดยมีหมายเลขทะเบียน