Sayyed Ruhollah Mousavi Khomeini, known as Imam Khomeini, was the leader of the Islamic Revolution and the founder of the

มีร์ มูฮัมหมัด บาเก็ร บิน มูฮัมหมัด ฮูซัยนี เอสตราบาดีย์ (เสียชีวิตในปี 1041 ฮ.ศ) หรือที่รู้จักกันในนาม มีร์ ดามาด เป็นนักปรัชญาชีอะต์ร่วมสมัยของเชคบะอาอีย์ในยุคสมัยซาฟาวิด ท่านเป็นอาจารย์ของมุลลา ศ็อดรอ ผู้ก่อตั้งสำนักคิด ฮิกมัต มุตะออลีเยะห์ มีร์

ซอฟียุดดีน อัรดีบิลี (650-735 ฮิจญเราะห์ศักราช) หรือที่รู้จักกันในนาม เชคซอฟีย์ อัรดีบิลี ผู้บรรลุธรรมและกวีแห่งศตวรรษที่ 8 ของฮิจญเราะห์ศักราช เป็นสานุศิษย์และลูกเขยของ เชค ซอเฮ็ด กีลอนีย์ และบรรพบุรุษของท่านคือ ชาห์ อิสมาอีล ที่1 ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ Safavid

ชาฮาบุดดีน ยะฮ์ยา ซูห์รวัรดี (549 -587 ฮิจญเราะห์ศักราช) รู้จักในนาม เช็ค อิชรอก หนึ่งในนักปรัชญามุสลิมที่มีชื่อเสียงและเป็นผู้ก่อตั้งปรัชญาเอชรัก เขามีผลงานมากมายในสาขาปรัชญาและภูมิปัญญาอิสลาม หนังสือที่สำคัญที่สุดคือหนังสือ ฮิกมะตุ้ลอิชรอก หลังจากเดินทางเพื่อแสวงหาความรู้หลายต่อหลายครั้ง เขาได้ไปที่เมืองอเลปโป ซึ่งเขาเสียชีวิตในคุกในปี ฮ.ศ. 587 เนื่องจากการปองร้ายของนักวิชาการซุนนีกลุ่มหนึ่ง โดยมาลิก

Muhammad Taqi Ja’fari, also known as Allamah Ja’fari (1377-1302), was one of the leading Shi’a scholars of the 15th century